Status Updates From خاطره‌های پراکنده

تهران هر چه بود، هر لحظه و هر حادثه اش به آدم مربوط میشد. حتی دردها و گرفتاری هایش معنی داشت و غصه هایش قابل تقسیم بود و خوشبختی های نادرش اتفاقی همگانی به شمار می رفت و مرگ هنوز هم تشریفات خودش را داشت...

بزرگ ترها اصرار دارند که ما از همه ی اتفاقات بد بی خبر باشیم و ما از همه چیز باخبریم.