Status Updates From نظریه‌های رمان

"...منزوی و از محرک‌های حسی محروم‌اند و از فرط درماندگی می‌کوشند تا با به یاد آوردن رویدادهای گذشته،از آنچه بر آنها رفته سر در آورند. تناقض بین بیهودگی این تلاش و اجبار به انجام دادن آن موجب آرزوی نابودی و سکوت است که به نوبه‌ی خود هراس بر‌می‌انگیزد و آدمی را وامی‌دارد تا مضطربانه به بقایای آگاهی توسل جوید؛اما این کار هم تحمل‌ناپذیر است." با این اوصاف نکنه ما هم یکی از شخصیتای کتابای بکت باشیم؟

در دنیای آینده ی رمان،وجود اشیا و ایما و اشارات مقدم بر دلالت‌شان خواهد بود؛وجودشان همچنان استمرار خواهد داشت ،وجودی با اسطقس و تغییرناپذیر و همواره حاضر که معنایشان را به استهزا میگیرد همان معنایی که بیهوده میکوشد آنها را به ابزاری موقت تنزل دهد که مواد بی‌دوام و شرم‌آور آن را صرفاًِ حقیقت برتر انسانی تجلی‌یافته در آن ترکیب کرده است تا این زائده‌ی نابهنجار را به فراموشی و تاریکی آنی طرد کند.

جهان نه معنادار است و نه معنا‌باخته،بلکه صرفا وجود دارد.