Status Updates From گالان و سولماز (آتش بدون دو...

جالب است.

انقدر این غرور لعنتی آشناست، لال بشم بهتره. حق اظهار نظر ندارم.

غرور سولماز و گالان هنوز سفت‌و‌سخت پابرجاست چون آسیبی به‌ خودشون نمی‌زنه. چون قربانی سرکشی‌هاشون آدم‌های دیگه‌ن. شعله‌ی عشقشون خاموش نمی‌شه چون اصلاً نسیمی وجود نداره، چون این آتیش، خودش منشاء طوفانه. احساس می‌کنم صحنه‌ی نمایش این دو نفر روی خونِ بقیه استواره، برای همینه که خط برنمی‌دارن، برای همینه که ضعیف نمی‌شن. این غرور افسانه‌ای.. تا این‌جا ادامه داشته چون 'خودشون' هیچ‌وقت سپرِ بلاش نبوده‌ن.

کل‌کل‌های گالان و سولماز. این دونفر یه‌چیزِ دیگه‌ن قشنگ.

توی قفسه‌های کتابخونه پیداش کردم و برش داشتم. امیدوارم تجربه‌ی خوبی بشه:((

گریستن، به‌خاطر شفای انسان نیست، به‌خاطر وفای انسان است.

حس میکنم عاشقش میشم...برو بریم!

گالان و سولماز هردو شخصیت‌های رو مخی هستن، ولی خب کل پوینت نویسنده هم نشون دادن همینه.

چقدر عشق و عاشقیشون عجولانه شروع شد. قشنگ پوکرفیس بودم آخر فصل اول.

به‌طرز شگفت‌انگیزی موقع قدم زدن بین قفسه‌های کتابخونه یه بار دیگه آتش بدون دود برام چشمک زد و خوندنش برای بار دوم همونقدر جذابه که بار اول...
قلم نادر ابراهیمی مثل جادو و معجزه‌ست :)))