Mahsa > Recent Status Updates

«باید بسوزیم و بسازیم و حرف نزنیم. ما مثل قورباغه هستیم. اگر دم نزنیم، گلویمان باد می‌کند و از غصه می‌ترکیم. اگر دهن باز کنیم، آب توی دهنمان می‌رود و خفه می‌شویم.»

اسم‌ها فقط عوض میشه، ماجرا همیشه یکی بوده…

یا من به زودی تو رو تموم می‌کنم، یا به زودی خودم تموم میشم...

«آدم‌ها می‌توانند خیلی خیلی عوض شوند، بی‌آنکه ریاکار، دروغگو، دوشخصیتی یا فرصت‌طلب باشند، فقط کافی است دستور پخت هیجانات و احساسات و مفاهیم و اعتقاداتشان را عوض کنند یا کسی دستور پخت جدیدی به آنها بدهد.»

فصل عقل و جنون عالیه!

یه جلد تموم شد، ولی مثل اینکه بلاهت دن کیشوت تمومی نداره…

„There is this quality, in things, of the right way seeming wrong at first.“

تو چه کتاب عجیبی هستی؛ و تو چه نویسنده‌ای هستی آپدایک…

«من که روزنه‌ی امیدی نمی‌بینم. آسمان دور و زمین سخت. تا ببینم چه می‌شود. منِ بیچاره از عمرم به اندازه‌ی دو گوز‌و‌نیم خر، مانده. شاید برای بچه‌هامان وضع خوب بشود.»
وضع برای بچه‌هایتان خوب نشد هیچ، برای بچه‌های بچه‌هایتان هم نشد…

«وقتی وارد کاری می‌شوید با نگاهی بلندمدت به افرادی که با آنها کار می‌کنید نگاه کنید-چون احتمالا شما قرار است شبیه آنها شوید نه آنها شبیه شما. شما نمی‌توانید آنها را تغییر دهید.»

واقعا تصور نمی‌کردم این کتاب اینقد خوب از آب دربیاد.

«فریاد دهکده، دود
فریاد پنجره، نور
فریاد گلدان، یک شاخه‌ی گل
من چرا کمتر از آن دهکده‌ام؟
من چرا کمتر ازین پنجره‌ام؟
من چرا کمتر ازین گلدانم؟
چه کنم؟ برخیزم!
بروم پنجره بسته‌ی این غمکده را باز کنم.»

“از کوچه‌های سرد دلگیر می‌گذرم. هر کوچه‌ای به اندازه خودش آسمان دارد. کوچه‌های باریک، آسمانی باریک دارند. گویی آسمان را با قیچی به اندازه‌ی کوچه‌ها بریده‌اند.”

کاش تو زندگی بعدی آسمان فراخ‌تری داشته باشیم…

بعد حدود سه روز از اون روز کذایی، تازه تونستم از بهت و گنگی خارج شم؛ اونم با تنها کتابی که فعلا می‌تونه آرومم کنه. چون وقتی شریف داوریشه تو اون اوضاع و شرایط ایران با بدبختی و سختی دووم آورده، چرا ما نتونیم؟

ادبیات همیشه پناه بوده…

بعد حدود سه روز از اون روز کذایی، تازه تونستم از بهت و گنگی خارج شم؛ اونم با تنها کتابی که فعلا می‌تونه آرومم کنه. چون وقتی شریف داوریشه تو اون اوضاع و شرایط ایران با بدبختی و سختی دووم آورده، چرا ما نتونیم؟

ادبیات همیشه پناه بوده…

«صحبت از زندگی… و مرگ است. پیش از این زندگی بود، ولی دارد می‌رود. می‌رود و من نمی‌توانم نگهش دارم. چه فایده که خودم را گول بزنم؟ مگر همه نمی‌بینند که دارم می‌میرم؟ برای همه مسلم است، فقط خود منم که بی‌خبرم.»

“Those only are happy, who have their minds fixed on some object other than their own happiness; on the happiness of others, on the improvement of mankind, even on some art or pursuit, followed not as a means, but as itself an ideal end. Aiming thus at something else, they find happiness by the way.” -John Stuart Mill

« به چند چیز نباید اعتماد کرد خواهر. به دوستی مردها، به ابر بهار و بخشش سلطان».

من چرا این کتاب رو زودتر از اینا شروع نکرده بودم آخه؟

«خدا شاطری است که به همه نان یکسان می‌دهد. به یکی خمیر نمی‌دهد، به دیگری دو آتشه. همه یکجور. کله پادشاه را هم اگر با تاج و سبیل و مدال و جواهراتش دفن بکنند همانطور می‌شود که کله یک گدای بی‌چیز.»

بی‌بی واقعا خودش یه سبک زندگیه😄

"A malaise set in within a couple hours of my arriving. I thought getting a job might help. It turns out I have a lot of relatives in Hell, and, using connections, I became the assistant to a demon who pulls people's teeth out. It wasn't actually a job, more of an internship. But I was eager. And at first it was kind of interesting. After a while, though, you start asking yourself: Is this what I came to Hell for?":D

Anton-Babinski syndrome (Anton syndrome or ABS) is visual anosognosia (denial of loss of vision) associated with confabulation (defined as the emergence of memories of events and experiences which never took place) in the setting of obvious visual loss and cortical blindness.

"Patient is blind to his blindness!"

روایت داستان خیلی خوب بود و لغاتی که نویسنده به کار برده بود، جای خودشون نشسته بودن.
ولی واقعا منطق داستان و سیر اتفاقات هیچ جوره تو کتم نرفت.