Asal > Recent Status Updates

تقصیر من چیست که خوشبختم ؟ ولی چطور می توانم دیگران را در این خوشبختی سهیم کنم؟ چه کسی است که خودم را و همه نیک بختی ام را نثارش کنم؟

«به نظرم عاشق شدن این شکلیه»

سعادت راستین در زندگی یکی بیش نیست و آن این است که انسان برای دیگری زندگی کند.
( باهات موافقم اقای تولستوی)

در توکیو زندگی به قاعده و ارامی داشت مثل پناه جویی که در سرزمینی بیگانه زندگی می کند و چیزی را به هم نمی زند، دردسر درست نمیکند و حواسش جمع است مبادا اجازه اقامتش را از او بگیرند.

خدایا من چرا این شاهکارو با کند خوندن حروم میکنم، باید تو دو تا نشست خوند و یهو سرکشید

آدم می بایست با توجه بیشتری به زندگی، زندگی کند.چون عمر چندان دراز نیست!

برای صعود به بلندترین قله ی ولایت و دیدن طلوع خورشید راه افتاده بودیم. این از آن نوع کارهاست که آدم در پانزده سالگی با سرمستی خاصی می کند، ولی بعد ها این سرمستی را از دست می دهد.به راستی که حیف!

فکر کرد شاید من راستی راستی هم چیزی نیستم جز آدمی تو خالی و بی اهمیت .
ولی شاید دقیقا چون توی من هیچ چیزی نبوده ، این آدم ها ،شده حتی برای مدتی کوتاه ، جایی در آن پیدا کرده بودند که بهش احساس تعلق کنند.

اگر بداند زندگی دیگری درون جان خانم دو بریو داردکه غنا و تحرک معجزه وارش هرچیز دیگری جز خودش را بی ارزش و نیست میکند…

ییلاق غمبار.

نمیدونم چرا با بعضی از قسمت هاش نمیتونم ارتباط بگیرم یا اصلا بفهممش!!!