P.R > Recent Status Updates

حمیدرضا صدر پرشور فوتبالی و پرهیجان،با کلامش جان می‌ستاند.قدم‌قدم طعم مرگ را بی آنکه چشیده باشی زیر دندانت مزه‌مزه می‌کند.
نمیدانم احتمالا بعد از اتمام این کتاب قطعا من آدم دیگری خواهم بود.

قلم‌ها قبل از احمد محمود سوتفاهم بود...این سال ها کجا بودم که ازش چیزی نخونده بودم.چقدر قشنگ کلمات رو به رقص درآورده و صحنه سازی کرده.ساده،روان و سلیس.

نمیدونم چرا ولی تو این نقطه متوقف شدم.
ولی فعلا بهتر هست کنار بذارمش تا تایم بهتری.

چقدر این کتاب خودش مثال نقض خودشه.باور داره که همه چیز سیاه و سفید نیست اما خودش به سیاه‌ترین مدل ممکن ایرانی‌ها رو نقد میکنه.
ایگو و سوپر ایگو و اید رو ازش حذف کنی تقریبا چیزی برای ارائه نداره فعلا...

توقع بیشتری داشتم ازش.کلا تفکر صفر و یکی‌اش رو دوست ندارم.خیلی از نکته هایی که روش دست گذاشته در نهاد بشر مشترکه،نه فقط ایرانی‌ها...

به نظر من تنهایی یعنی وقتی شنیده نمیشی،وقتی فهمیده نمیشی...
وقتی حتی یه نفر نیست که همدرد باشه و بشه بی‌نقاب از خودت بهش بگی و ترسی از قضاوت شدن نداشته باشی.
از امشب میرم این کتاب رو شروع کنم توی روزهایی که سردرگم و گیج و تنهاتر از هر وقت دیگه ام و باز پناه می‌برم به کتاب...

تا اینجا اصلا جذب این کتاب نشدم،راستش نمیدونم چرا؟
ادامه بدم یا نه؟؟؟!!!

وقتی فلسفه رو وارد زندگی می‌کنی و باهاش رو‌به‌رو میشی یه جور دیگه قشنگ میشه.
این روزها بدجور درگیر خودم و معنا هستم و از صفحه‌ی اول این کتاب خیلی حس خوب و مثبتی ازش گرفت.