Negarin > Recent Status Updates

حوادث کتاب یه آگاهی خیلی عمیق از میزان تاریک بودن و مشمئز‌کننده بودن «جنگ» و به طور کلی‌تر «بشریت» بهم می‌ده. و این دقیقا اون چیزیه که من از ادبیات ضد جنگ می‌خوام.

آغاز جلد آخر

چه بسیار آدمی‌زاده که مزرعه‌ی لگدمال شده‌ی میثاق‌های بی‌انجام.

-چاره‌ای نیست؛ چاره‌ای نیست. چاره‌ای هست به جز زندگانی؟
بلقیس خود به خود پاسخ داده بود:
-نه! نه! چاره‌ی زندگانی خود زندگانی است شیرو!

به دُرد و صاف تو را حکم نیست، خوش در کش
که هر چه ساقی ما کرد عین الطاف است

دوباره از اول.

کتاب اتوبوسی🚌🥂

حدود ۵۰۰ صفحه همه‌چی در کندترین حالت ممکن بود. ۱۰ صفحه‌ی آخر همه‌چی منفجر شد. فوق‌العاده.

آی خلقت! آی زندگانی! تو را نفهمیدم. تو را نچشیدم مگر به طعم مرگ. نبوییدم مگر با بوی مرگ و امید گندم.

حافظ ز غم از گریه نپرداخت به خنده
ماتم‌زده را داعیه‌ی سور نمانده‌ست

به خانه برمی‌گردیم.

پنج روز رمان فارسی: روز پنجم (این یکی به طور استثنا رمان نیست. مجموعه داستان کوتاه؟ رمان اپیزودیک؟ نمی‌دونم دقیق:))) )
کتاب رو باز کردم دیدم یه تاریخ شروع اولش نوشتم. ۱۱ مرداد چهارصد و دو.
دو سال پیش شروع کردم به خوندنش و وسط بحبوحه کنکور گذاشتمش کنار. حالا اتفاقی، دقیقا دو سال بعد اومدم سراغش. دنیای عجیبیه.‌

پنج روز رمان فارسی: روز چهارم

پشت سر هم خوندن ملکوت و بوف کور هم سعادتی شد. می‌تونم با ذهن بازتری دو تا از مهم‌ترین آثار ادبیات سوررئال رو مقایسه کنم. 🥂

۵ روز رمان فارسی: روز سوم (بازخوانی)

خوندنش امشب تموم شد ولی برای نوشتن یادداشت در خور، زمان بیشتری لازم دارم.

پنج روز رمان فارسی: روز دوم

۵ روز با رمان فارسی، روز اول.

چقدر فکر کرده‌ام به این‌همه ستاره، به این‌همه آسمان. چقدر فکر کرده‌ام! چه ذره خرد و کوچکی هستم، من! چه می‌گویم ... و چه می‌خواهم؟
از این دنیا می‌ترسم قدیر! از این زیبایی هولناک، از این زیبایی بی‌کران، از این همه ورطه‌ها.

- موضوع جنگ رو بذاریم کنار.
- خیلی مشکله. هیچ کناری نمونده که موضوع جنگ رو اونجا بذاریم.

از سری کتاب‌های اتوبوسی؛ شماره ۱

-زندگی کنیم که چه؟
-که آسمان را ببینیم و این گل‌های کوهی!

برای حراست از عشق، هر چه که می‌خواد باشد، دریا و مرد غریبه، گوشه‌ای از دلت باید طغیان کند. دست به تفنگ ببری و بگویی که هستم در کنار آنچه دارم. تقدیر مقدر آدمی، زیستن و جنگیدن است.