Paria > Recent Status Updates

تنها زمانی که خیل عظیمی از جمعیت اضافی وجود داشته باشند و بتوان بدون رویارویی با پیامدهای وخیم کاهش جمعیت آن‌ها را حذف کرد، فرمانروایی توتالیتر، به گونه‌ای متمایز از یک جنبش توتالیتر، امکان‌پذیر می‌شود.

در هر جا عنکبوت کوچک سیاهی صبورانه به انتظار شکار کوچک نشسته بود. نه اینکه عنکبوت‌ها از ’صبور بودن‘ باخبر باشند. عنکبوت مهارت دیگری جز تار تنیدن و طرز زندگی دیگری جز کمین کردن ندارد. بر اساس روال طبیعی در کنجی به انتظار طعمه می‌نشیند تا بپژمرد و بمیرد. همه‌ی این‌ها از لحاظ ژنتیک از پیش معین شده است. عنکبوت نه آشفتگی دارد، نه نومیدی و نه حسرت. نه شک ماورای طبیعی دارد، نه عوارض اخلاقی؛ شاید.

«از این لحاظ آئومامه شبیه حشره‌ای بود که می‌توانست همرنگ محیط شود. آنچه بیش از همه می‌خواست این بود که با تغییر رنگ و شکل با پس‌زمینه درآمیزد و ناپیدا شود تا راحت به یادش نیاورند.»

«نمی‌توان مردم‌پسندی آن‌ها را به پیروزی تبلیغاتِ استادانه و دروغگویانه، بر نادانان و ابلهان، نسبت داد، زیرا، تبلیغاتِ جنبش‌های توتالیتر، که هم مقدم بر رژیم‌های توتالیتر است و هم همراه با آن می‌آید، به همان اندازه که همیشه دروغگویانه است، بی‌پرده نیز می‌باشد؛ و فرمانروایان توتالیتر، پیش از به قدرت رسیدن، معمولا با افتخار به جنایت‌های گذشته‌ی خود و دقیقا مطرح کردن رئوس جنایت‌های آینده‌شان، کار خود را آغاز می‌کنند.»

خیلی خیلی خیلی دارم از خوندن فصل شیش لذت می‌برم :))

موضوع کتاب می‌تونه خیلی جالب باشه ولی به نظرم نویسنده story teller خوبی نیست و این باعث شده خروجی کتاب چندان هم جالب نباشه!

تازه فقط مقدمه‌ی کتاب رو خوندم ولی تا همین‌جا برام جالبه که نظریه‌ی فروید تا چه حد می‌تونه با مطالعات زنان، سیاست، فرهنگ عامه، سینما، ادبیات، موسیقی و... گره خورده باشه‌. لذت می‌برم از اینکه ببینم تو رشته‌‌ی خودم -روانشناسی- چه فعالیت‌های بین‌رشته‌ایِ وسیعی می‌شه کرد.

«امان از شب! این‌طور وقت‌ها می‌افتم روی کتاب‌ها. فقط همین سرگرمی است که می‌پذیرمش‌. این‌طور وقت‌ها از بقیه‌‌ی چیزها می‌هراسم و دلم نمی‌خواهدشان.» —ماریا کاسارس

پسری محصل که همه‌چیز را می‌داند و هیچ‌چیز را نمی‌فهمد.