cinnamon.squirrel > Recent Status Updates

doceniam realistyczne podejście do farbowania włosów <3

"Byli w po­dró­ży mie­siąc albo dzie­sięć lat – czas zmie­nił ich tak mocno, że nie po­tra­fi­li już sza­co­wać jego upły­wu." wow so dramatic and for what

"Może w każ­dym sce­na­riu­szu i wszech­świe­cie oboje łamią sobie serca na setki moż­li­wych spo­so­bów, bo tak już się dzie­je, kiedy z nie­ostroż­no­ści uzna się kogoś za swój dom." :(

"Boję się, że prze­sta­nę umieć z tobą roz­ma­wiać" no jakby teraz potrafiła

buuu omijają katowice :((

Totalnie nie wierzę w ich relację. Jedyne co nam ta książka pokazuje, kłótnie, niezrozumienia, to, jak bardzo się ranią. Nie ma między nimi żadnej pozytywnej chemi. Mam chyba nadzieję, że ta książka skończy się pokojowym rozstaniem, bo nie nie wiem czy oni mają na siebie nawzajem dobry wpływ :/

andy jest wkurwiająca a leo kompletnie nijaki

DAISIES 😭

"I'm not entirely sure I see the problem" - yeah me too

plot twist??? i didn't see that coming

i hate those time skips

"I truly hate that this friendship isn't mine any more. It's been taken out of my hands and turned into someone else's idea of us."

i'm absolutely loving all the culture and pop culture references

"The rest of lunch is a civil affair - not counting the moment that Graham criticises Dad for the coffee stains on his shirt, prompting Dad to drop his fork and eat with his fingers. The man is a werewolf, and his parents are the full moon, depriving him of both sanity and manners" - honestly iconic behaviour

okay but how did they get into school from the town square? did they walk together in awkward silence or did one of run away (and by "one of them" i mean luca)

widać że ferie jak kończę czwartą książkę 🥴

kashvi to anioł

tak, nieogrzewana kamienna szopa stojąca na środku pola to idealne miejsce na trzymanie kolekcji książek i komiksów, good thinking

część pierwsza, historyczna, była super, niesamowicie się wciągnęłam. jak to jest pięknie napisane! dosłownie jest wpół do czwartej w nocy a ja stoję w niewygodnej pozycji i nie mogę się oderwać

(ale już się boję co będzie w następnej części)

"był człowiekiem wydrążonym; miał korzenie, miał gałęzie, miał swoje miejsce w ogrodzie, ale w środku był pusty, w środku mógł tylko sam się chować przed światem, zamykać, ryglować, wsiąkać."

"z czasem pojął, że zgliszcza otaczają go wewnątrz domu, który stoi na solidnych fundamentach, z czasem pojął, że zgliszcza, o których śni, chodzą na jego nogach, jedzą jego posiłki, sypiają w jego łóżku, z czasem pojął, że to on jest ruiną, to w nim są gruzy, które go uwierają przez skórę, to on sam się uwiera, a nie żona, to nie dzieci go uwierają, to nie życie go przez całe życie uwiera, tylko on sam, sam siebie."

że natłok przeżytych okropności nie pozwoli już nikomu wywołać kolejnej wojny, jak to możliwe, że ludzie w swej naiwności nie widzą, że natłok okropności wywołuje jeszcze większy natłok okropności, że wojna toczy się bez ustanku w zatrutych duszach i że te zatrute dusze za cel życia mają rozprzestrzenienie wojny na wszystkich, za cel mają zatrucie wszystkich. "

"wyrzucał sobie haniebny brak wyobraźni, bo przecież można było wzmacniać stropy piwnic, przystosować je do funkcji schronów przeciwlotniczych, jak to możliwe, że architekci w kraju, który powstał na gruzach ledwie zakończonej wojny, nie projektowali piwnic jako schronów, jak to możliwe, że ludzie po każdej skończonej wojnie natychmiast stają się tak bezmyślnie pewni, że to była już absolutnie ostatnia,

dziadek alfons to chuck norris

I'm afraid I'm in love with Medusa

chyba się trochę wciągnęłam

co ja teraz zrobię ze swoim życiem jak już ją skończyłam....................