Nicha > Recent Status Updates

กลับมาอ่านต่อให้จบหลังจากดองไว้6ปี รส.ว่าต่อติดเร็วกว่าตอนนั้น อ่านง่าย(เกินไปนิด)ไม่ซับซ้อน ถือว่าเป็นการพักใจพักสมองจากมิวเซียมซะวันนึงละกัน555

อย่าเพิ่งจบได้มั้ยอะ นานๆทีจะอินนิยายรักขนาดนี้ เรื่องแรกเลยที่อินจนเก็บไปฝัน (ก็เพราะรีเลทมากแหละ) คิดไม่ออกเลยว่าถ้าจบแล้วจะมูฟออนไงอ้ะ T^T

ตอนเริ่มอ่านแกะดินสอใหม่มาใช้แต่ตอนนี้ดินสอหมดไปครึ่งแท่งละ เป็นวรรณกรรมที่ขีดเขียนและแปะtagไว้เยอะสุด ละ ล่าสุดลามไปยันสร้างเพลย์ลิสเพลงแล้ว5555

คนเขียนไม่ท้อ คนอ่านไม่ทิ้ง ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าปามุกใช้พลังงานอย่างมหาศาลในการเขียนอะ ขอยกพลังงานในการอ่านของเดือนนี้ให้เล่มนี้ไปเต็มๆเลย

ชอบบท ‘เวลา’ มากๆ ลึกซึ้งและล้ำลึกเกินนิยายรักไปแล้วอะ ยังอ่านไม่ทันจบแต่ตอนนี้ก้ยกให้ปามุกขึ้นแท่นนักเขียนในดวงใจอีกคนไปเรียบร้อยละ :)

วันนี้เห็นข่าวเคโงะเสีย เมื่อคืนเพิ่งจัดงานเค้าขึ้นชั้นไปเอง มีงานเค้าดองอยู่หลายเล่ม มีเล่มนี้ที่อ่านไปได้ครึ่งทางแล้ว เดะจะรีบต่อให้เสร็จเลย

นิยามคนนิสัยไม่ดีของคนตุรกี
คนที่สร้างความเดือดร้อนหรือทำร้ายจิตใจคนอื่น ❌
คนที่ไม่ชอบแมว ✅

ปามุกบรรยายอารมณ์ตลค.ได้ละเอียดเกินจนสงสัยแล้วนะว่าเขียนเคมาลขึ้นมาจากตัวเองปะ5555 ใดๆโคตรสะใจตอนเคมาลเจอบทเรียนfeminism101เข้าไป แต่ก้สงสารสิเบลจังเห้อ

เห้อ เคมาลแกก้หลอกตัวเองไปวันๆ แกไม่เคยเข้าใจความรู้สึกฟูซุนเลย ไม่เคยแคร์สิเบลเลย ผช.ในสังคมมุสลิมนี่แม่งนะ ปามุกเขียนตลค.ผชทุกคนได้ชวนอ้วกมาก5555

วันนี้เพิ่งขายของตุรกีชิ้นสุดท้ายที่มีอยู่ในร้านไปพอดี ขอถ่ายโอนความทรงจำและความรู้สึกดีๆที่มีต่อคนและประเทศตุรกีมาไว้ในหนังสือเล่มนี้ละกัน :)

เหมือนถูกปลุกขึ้นมาให้คิดถึงช่วงเวลาอันแสนสุข(มั้ง)นั้นอีกครั้ง—วันคืนที่เรานั่งยิ้มให้กับทิชชู เศษโคนไอติม ถุง เหรียญ ใบไม้ ดอกไม้ และเศษหญ้า

วรรณกรรมสำหรับคนหมกมุ่นกับความทรงจำและข้าวของโดยแท้ ปามุกบรรยายได้กลมกล่อมมาก ว่าจะหยุดแต่ก็หยิบโซจูมากระดกละอ่านต่ออีกนิด เคลิบเคลิ้มดีเจรงๆ

โคตรรรชอบเลยย 1ในท้อป5ของปีนี้มาแน่ รอเขียนรีวิวหลังอ่านจบไม่ไหวละ ความเอาความทรงจำไปผูกกับสิ่งของรอบอะ รีเลทจนขนลุก 😭

ตีตั๋วจากเช็กมาพักที่อิสตันบูลสักวีค555 ตี3ตื่นมาแกะซีล แค่เปิดหน้าแรกก็อยากจะอ่านให้จบรวดเดียวเลย มีเซนส์ว่าจะชอบมากแน่ๆ แต่คืนนี้ต้องนอนได้ละTT

วันละบทพอกรุบกริบ ต้องคอยยั้งมือไม่ให้เกิน อ่านทีไรแล้วติดลมตลอด ผูกพันกับตัวละครกับสถานที่ไปแล้ว อยากให้เป็นนส.ที่ไม่มีวันจบอะ555

อีกบทเดียวก้จะจบแล้ว ขอดองต่ออีกนิดเพราะไม่อยากให้จบ5555

หลักๆตอนนี้คือนึกถึง demian ของ hesse ที่เพิ่งอ่านจบไปมากๆ เพราะอยู่ๆความแฟนตาซีก็ค่อยๆกลายเป็นธีมของการแสวงหาตัวตน เรื่องจิตวิญญาณ เรื่องเงา แบบชัดมากกก คือไม่อยากเชื่อว่าแนวคิดแบบ jungian จะเข้ามาอยู่ในงานแฟนตาซีที่หลักๆแล้วถูกเขียนมาให้เด็กอ่านอะ แงง ยุงอยุ่กับเราทุกที่จิงๆ TT คือ le guin เค้าเก่งจังที่ใส่ธีมแบบนี้มาแบบแนบเนียน ย่อยง่ายขึ้นเป็นรูปธรรมขึ้นอะ ซึ่งถ้าจะอ่านแบบไม่คิดไรมากก้ได้อะ (แต่เราคิดอีกละ5555)

โอเคอ่านมาได้เกินครึ่งละ ช่วงแรกๆนึกถึงแฮรรี่ + the offing ในแง่ที่มันเปนแฟนตาซีจ๋ามาก มีรร.เวทมนตร์ + มีการเล่าถึงคสพ.ของมนุษย์กับธรรมชาติไปพร้อมกับความ coming of age โดยมีโลหลักๆเป็นเป็นทะเล ซึ่งทำให้อ่านเพลินมาก le guin บรรยายเก่ง แต่ละฉากเห็นภาพชัดเจน แม้จะกระชับไปนิดก้ตาม พอมาครึ่งหลังรส.เครื่องเริ่มอ่อนลง อ่านได้ช้าขึ้น ด้วยเนื้อเรื่องมันเริ่มหม่นขึ้นเรื่อยๆ แล้วก้เพราะนั่งตีความไปเรื่อยแทบจะทุกหน้านั่นล่ะ…