Nicha > Recent Status Updates

พาร์ทสืบสวนพาร์ทฆาตกรนี่สนุกเร้าใจขึ้นเรื่อยๆเลย แต่แอบไม่ค่อยชอบพาร์ทโรแมนติกเรื่องนี้เท่ามิวเซียมฯแฮะ อาจเพราะมันเป็นความรักของคนโบรานด้วยมั้ง ความยืดเยื้อใดๆนี้ แต่ปามุกเขียนฉากอิโรติกแซ่บตลอดเรยนะะ

“When you are not aware of what gives you pleasure, many hidden conflicts arise.
Enjoyment is the secret of happiness. And when you get to know yourself, to evaluate your taste in people, clothes, creative expression and philosophy, you become a well-adjusted individual."

ในวันที่หมดแรงสุดๆก็ยังมีชา โลคุม และปามุก ช่วยฮีลกายและวิญญาณ (แต่ใดๆคือควรจะนอนได้ละอะ555) คนแบบยัยป้าเอสฯนี่มันมีอยุ่ทุกที่ทุกสมัยจริงๆแฮะ555 ตอนนี้คิดว่าพอเดาได้ละว่าใครเปนฆาตกร ชอบการหลอกสอบปากคำผู้ต้องสงสัยผ่านมุมมองทางศาสนากับศิลปะอะ แหวกแนวดี

โคตรพ่อโคตรแม่ซับซ้อนเลย พลังงานในการอ่านของเดือนนี้ยกให้ปามุกไปเต็มๆเลยอีกเดือน5555 ชอบบ ไม่คิดมาก่อนเลยว่านิยายที่อยุ่ในธีมสืบสวนจะมีคำถามเชิงปรัชญาซ้อนอยู่หลายชั้นนาดนี้อะ โดยเฉพาะปรัชญาทางศิลปะกับศาสนานี่ถูกยิงมาเรื่อยๆเลอ คืออ่านค่อนข้างยาก แต่ก้ชอบนะ สนุกดีได้ตีความ แล้วเนื้อหาทางปวศ.ก้จัดเต็มมาก ออตโตมัน เปอร์เซีย ลามไปยันเวนิส แล้วไม่ใช่แค่เนื้อหาอย่างเดียวที่อ่านยากแต่ชื่อทางเปอร์เซียนี่ก็เช่นกันแหละ555

ชอบจังเลยอะ ปามุกเล่นกับรูปแบบการเล่าได้เจ๋งมาก ความเอาศพเอาหมามาเล่าเรื่อง แล้วมุมมองต่อโลกก็เปลี่ยนไปตามผู้เล่างี้ ชอบความให้หมาวิพากษ์ศาสนามาก5555 นึกถึงสิ่งที่เคยทำตอนเรียนอีกละ ปามุกนี่เขียนงานด้วยเลนส์นักมานุษฯเลยอะ รักว่ะะ

เขียนความรู้สึกถึงมิวเซียมยังไม่จบสักทีแต่หาต่อปามุกอีกเรื่องละ555 แค่ขึ้นบทแรกมาก็ว้าวละ เรื่องที่แล้วขุดความรู้สึกส่วนเรื่องนี้ขุดศพใช่มั้ยนิ

กะว่าจะอ่านให้จบรวดเดียว แต่ตอนนี้รู้สึกได้ถึงแต่ความเป็นนิยายชายแท้ตามเสียงลือเสียงเล่าอ้างเลย จะไม่ตัดสินละกัน รออ่านให้จบ ตอนนี้ไปต่อไม่ไหวละ ง่วงมาก เมาคลื่น เมาปลา เมาเบสบอล เมาความเมกัน

อ่านบทรุสโซแบบอ่านไปเดินไป รู้สึกซึมซับอะไรได้มากกว่าตอนนั่งเฉยจิงๆแฮะ มาบทธอโรก้ยังไม่หยุดเดิน ต่อไปคงได้เดินอ่านทั้งเล่มจนจบ555

“บอกให้ทุกคนรู้ว่าผมมีชีวิตที่มีความสุขมาก”

20 สค. 2026 บันทึกไว้ว่าอ่านจบแล้ว ประโยคสุดท้ายทำน้ำตานองเรียบร้อย สักพักค่อยมาเขียนรีวิวละกัน ขอใช้เวลาเขียนสักหน่อย อยากเขียนเก็บไว้ให้ดีๆ คือเป็นวรรณกรรมที่อยากเขียนถึงแบบไม่รู้จบอะ รักมากกกกก (+ไม้ยมก 4213 ตัว เท่าจำนวนบุหรี่ของฟูซุน)

ช่วงเวลาแห่งความสุขมักสั้นเสมอจริงๆแหละ เห้อ ไม่อยากอ่านบทต่อไปเลย แค่เห็นชื่อบทก็รู้แล้วว่าสิ่งที่เดามาตลอดมันกำลังจะเกิดขึ้นละ อยากดอง แต่อีกใจก็อยากอ่านให้จบ อยากเขียนรีวิว อยากติดแท็กfavoritesจะแย่ละ 🥺 โห ละหน้า 555 พอดีด้วยนะ หัวเราะทั้งน้ำตาเลยปะ แงง เราคงจะคิดถึงคำว่า'คนสวยของผม'ไปอีกนาน 😭

กลับมาอ่านต่อให้จบหลังจากดองไว้6ปี รส.ว่าต่อติดเร็วกว่าตอนนั้น อ่านง่าย(เกินไปนิด)ไม่ซับซ้อน ถือว่าเป็นการพักใจพักสมองจากมิวเซียมซะวันนึงละกัน555

อย่าเพิ่งจบได้มั้ยอะ นานๆทีจะอินนิยายรักขนาดนี้ เรื่องแรกเลยที่อินจนเก็บไปฝัน (ก็เพราะรีเลทมากแหละ) คิดไม่ออกเลยว่าถ้าจบแล้วจะมูฟออนไงอ้ะ T^T

ตอนเริ่มอ่านแกะดินสอใหม่มาใช้แต่ตอนนี้ดินสอหมดไปครึ่งแท่งละ เป็นวรรณกรรมที่ขีดเขียนและแปะtagไว้เยอะสุด ละ ล่าสุดลามไปยันสร้างเพลย์ลิสเพลงแล้ว5555

คนเขียนไม่ท้อ คนอ่านไม่ทิ้ง ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าปามุกใช้พลังงานอย่างมหาศาลในการเขียนอะ ขอยกพลังงานในการอ่านของเดือนนี้ให้เล่มนี้ไปเต็มๆเลย

ชอบบท ‘เวลา’ มากๆ ลึกซึ้งและล้ำลึกเกินนิยายรักไปแล้วอะ ยังอ่านไม่ทันจบแต่ตอนนี้ก้ยกให้ปามุกขึ้นแท่นนักเขียนในดวงใจอีกคนไปเรียบร้อยละ :)

วันนี้เห็นข่าวเคโงะเสีย เมื่อคืนเพิ่งจัดงานเค้าขึ้นชั้นไปเอง มีงานเค้าดองอยู่หลายเล่ม มีเล่มนี้ที่อ่านไปได้ครึ่งทางแล้ว เดะจะรีบต่อให้เสร็จเลย

นิยามคนนิสัยไม่ดีของคนตุรกี
คนที่สร้างความเดือดร้อนหรือทำร้ายจิตใจคนอื่น ❌
คนที่ไม่ชอบแมว ✅

ปามุกบรรยายอารมณ์ตลค.ได้ละเอียดเกินจนสงสัยแล้วนะว่าเขียนเคมาลขึ้นมาจากตัวเองปะ5555 ใดๆโคตรสะใจตอนเคมาลเจอบทเรียนfeminism101เข้าไป แต่ก้สงสารสิเบลจังเห้อ

เห้อ เคมาลแกก้หลอกตัวเองไปวันๆ แกไม่เคยเข้าใจความรู้สึกฟูซุนเลย ไม่เคยแคร์สิเบลเลย ผช.ในสังคมมุสลิมนี่แม่งนะ ปามุกเขียนตลค.ผชทุกคนได้ชวนอ้วกมาก5555

วันนี้เพิ่งขายของตุรกีชิ้นสุดท้ายที่มีอยู่ในร้านไปพอดี ขอถ่ายโอนความทรงจำและความรู้สึกดีๆที่มีต่อคนและประเทศตุรกีมาไว้ในหนังสือเล่มนี้ละกัน :)

เหมือนถูกปลุกขึ้นมาให้คิดถึงช่วงเวลาอันแสนสุข(มั้ง)นั้นอีกครั้ง—วันคืนที่เรานั่งยิ้มให้กับทิชชู เศษโคนไอติม ถุง เหรียญ ใบไม้ ดอกไม้ และเศษหญ้า

วรรณกรรมสำหรับคนหมกมุ่นกับความทรงจำและข้าวของโดยแท้ ปามุกบรรยายได้กลมกล่อมมาก ว่าจะหยุดแต่ก็หยิบโซจูมากระดกละอ่านต่ออีกนิด เคลิบเคลิ้มดีเจรงๆ

โคตรรรชอบเลยย 1ในท้อป5ของปีนี้มาแน่ รอเขียนรีวิวหลังอ่านจบไม่ไหวละ ความเอาความทรงจำไปผูกกับสิ่งของรอบอะ รีเลทจนขนลุก 😭

ตีตั๋วจากเช็กมาพักที่อิสตันบูลสักวีค555 ตี3ตื่นมาแกะซีล แค่เปิดหน้าแรกก็อยากจะอ่านให้จบรวดเดียวเลย มีเซนส์ว่าจะชอบมากแน่ๆ แต่คืนนี้ต้องนอนได้ละTT

วันละบทพอกรุบกริบ ต้องคอยยั้งมือไม่ให้เกิน อ่านทีไรแล้วติดลมตลอด ผูกพันกับตัวละครกับสถานที่ไปแล้ว อยากให้เป็นนส.ที่ไม่มีวันจบอะ555

อีกบทเดียวก้จะจบแล้ว ขอดองต่ออีกนิดเพราะไม่อยากให้จบ5555