Ladylazarus > Recent Status Updates

,,გავბოროტდები და აღარავის ვენდობი, ყველას ეჭვის თვალით შევხედავ მხოლოდ იმიტომ, რომ ერთმა ადამიანმა მომატყუა. შემზიზღდება ყველა, ვინც კი განძს იპოვის, რადგან მე ვერ შევძელი ჩემი მიზნის მიღწევა. ამიერიდან იმ მცირედს ჩავეჭიდები, რაც მექნება, რადგან მივხვდები, რომ სამყაროს წვდომისვის ძალიან პატარა და არასრულყოფილი ვარ"

,,სიზმრები გახსენებენ, რომ შენ არსებობ, რომ ჯერ კიდევ პირში სული გიდგას, განსაკუთრებით ისეთი დღის შემდეგ, რომელმაც გზა-კვალი აგირია, დაგანგრია და ნაწილებად დაგშალა. ცხოვრება მღვიძარე მდგომარეობაში საკუთარ თავში გვმარხავს, გვაქუცმაცებს და განგვაზოგადებს. მხოლოდ ძილი აღვიძებს ჩვენში იმას, რანიც ვართ, მხოლოდ ძილში იღვიძებს ჩვენი ნამდვილი არსი"

კიდევ ერთ შანსს მივცემ, იქნებ ეს წიგნი მაინც მომეწონოს მეთქი და პირველივე გვერდებზე იმედებს მიცრუებს. მარტო ამ კაცს შეუძლია ქათმის სალათზე ამდენი უაზროდ იბჟუტუროს🙌🏻

მთელი ღამე დოლორესი მესიზმრებოდა, მე მგონი არა ვარ ნორმალური😇🙌🏻

screaming and throwing up👆🏻

,,დროდადრო რაღაცები მაგონდება. უძილო ღამეების დროს ან საღამოს მარტო ყოფნისას ვიხსენებ მონატრებულ ადამიანებს და თვალზე ცრემლი მადგება"

ჩემი Roman empire გახდა ეს წიგნი🌸

,,გულისრევამ არ მიმატოვა და არც მგონია, რომ ასე მალე დამტოვებს; მაგრამ მე მას აღარ განვიცდი, ეს აღარ არის, აღარც ავადმყოფობა და არც სწრაფმავალი ხუშტური: ეს მე ვარ."

აი იცით როგორი წიგნია?გული რომ გიფანცქალებს კითხვისას და ყველა ფრაზისა და ციტატის სამუდამოდ დამახსოვრების სურვილი რომ გიჩნდება ეგეთი. ფანქარს ვერ ვაგდებ ხელიდან, ყველაფრის ანოტირება და გონებაში ჩაბეჭვდა მინდა.

,,და გარდა ამისა, სასოწარკვეთილების საშინელ ძალასაც იგრძნობთ. დაიკარგებით, დაიღუპებით და ეჭვით გაიწეწებით. ოთხივე მხრივ აკივლდებით: ,,მიშველეთ!" და არსაიდან პასუხს არ მიიღებთ. ხელებს გაიშვერთ, მშველელს დაუძახებთ და სიყვარულს, ნუგეშსა და გადარჩენას მოითხოვთ, მაგრამ ამაოდ, არავინ გამოჩნდება."

არ მინდა დავიჯერო ის, რომ ჟორჟმა იმ კაცის ცოლთან გააბა რომანი რომელიც სამსახურის დაწყებაში დაეხმარა და გასაჭირის დროს გვერდში ამოუდგა.

უფრო მეტს ველოდი, პირველივე გვერდებიდან დამეკარგა წაკითხვის სურვილი

-თქვენ ბეტანკურიანი რომანი არ წაგიკითხავთ, არა, ხომ?
-არა, - მივუგე, - ბოლოს და ბოლოს, თქვენ შეგიძლიათ, პასუხი რომ გამცეთ კითხვებზე?
-სიამოვნებით, სიამოვნებით, ბოდიში, და არც ანსელმოიანი რომანი? ლიოსასი, მარიო ვარგასის...
-ა არა.
-და კორტასარი?
-ეეე არა
-ბედნიერი კაცი ყოფილხართ!
-რატომ?
-რატომ და წინ ისეთი დიდი ბედნიერება გელით, მე კი ეს ბედნიერება უკვე გავლილი მაქვს.
- რა ბედნიერება?
-პირველად წაკითხვის

,,ჯორჯი და საფლავიღა დარჩნენ მთელი დედამიწის ზურგზე. მაგრამ რატომ? რისთვის მოხდა ეს ყველაფერი? შეკითხვა იქვე დაყრილი ქვებივით შიშველი იყო და ყველგან ყველაფერს სტკენდა. ღმერთო! რა მტკივნეული იყო! ბოლოს თავი აიძულა, გზა გაეგრძელებინა, იქაურობას გასცლოდა და რაც შეიძლება შორს, თუგინდ ჯოჯოხეთში გაქცეულიყო, ოღონდაც კი იქ აღარ დარჩენილიყო".

,,ბოლომდე არავის ნდობა არ შეიძლება ქვეყანაზე - ადამიანი, საზოგადოდ, ყველა ერთი ნაგავია, ერთი ქაქიდან მოზელილი".

მესამედ დავიწყე და ვერ ვკითხულობ, მგონი მართლა დიდი შეცდომა დავუშვი გამსახურდიას ,,დავით აღმაშენებლის" შემდეგ ამის წაკითხვა რომ მომივიდა აზრად.

,,ცა ისე მოჭედილიყო ვარსკვლავებით, ისეთი ნათელი ეფინა, მისი მხილველი ძალაუნებურად იკითხავდით: ნუთუ შესაძლოა ამგვარი ცის ქვეშ ათასნაირი მწყრალი და ჭირვეული ადამიანი ცხოვრობდეს?".

"როცა ვკითხულობ, კი არ ვკითხულობ, არამედ ყოველ ლამაზ წინადადებას ნისკარტში ვიქცევ და კამფეტივით ვწუწნი, დიდხანს ვაგემოვნებ, თითქოს ლიქიორს ვსვამო, ვიდრე ალკოჰოლივით არ შეიწოვება ჩემში ამოკითხული ახალი აზრი და ეს იქამდე გრძელდება, სანამ წაკითხული მხოლოდ ტვინსა და გულს კი არა, ძარღვების გავლით უმცირეს კაპილარებსაც კი არ მიაღწევს."
Hanta is so me

,,თუ მხოლოდ იმ წიგნებს წაიკითხავ, რომლებსაც სხვები კითხულობენ, შენც დანარჩენებივით იფიქრებ".

ნაოკო მაგარი ტიპია, წიგნი დიდი ვერაფერი

ნაოკო მაგარია ტიპია, წიგნი დიდი ვერაფერი

ძალიან საინტერესო პერსონაჟი გამაცნო სტეინბეკმა ითენის სახით, როცა პირველ პირშია თხრობა სულ სხვა გრძნობები და ემოციები მიჩნდება მის მიმართ, როცა მესამეში გადადის სულ სხვა სახით ვუყურებ მას.

,,ახლა რომ ვუფიქრდები, ჩვენ ყველანი, ან უმეტესობა ჩვენგანი, მეცხრამეტე საუკუნის მეცნიერებაზე ვართ გაზრდნილნი, რომელიც ყველაფრის არსებობას უარჰყოფდა, რასაც თვითონ ვერ ხსნიდა და ვერ ზომავდა.
ჩვენგან აუხსნელი საგნები კი მაინც განაგრძნობდნენ არსებობას, რათქმაუნდა, ჩვენი ლოცვა-კურთხევის გარეშე".

When Amir said: ,,ახლა მიზეზი მქონდა და უფრო მეტ დროს ვატარებდი ჩემს ოთახში, მიზიდულობის ძალა, ინერცია, ატომი და უჯრედები, ანგლო-ავღანური ომები-ამ საკითხებით დაკავებულს ცოტა ხნით მავიწყდებოდა ის საშინელი ამბავი, რომელსაც წინ არ, თუ ვერ აღვუდექი". I felt it:)