Gokce > Recent Status Updates

Yaşıyoruz gecenin gözlerinde…
Ömür nedir bir gecenin yanında?
Bütün bir ömür toplandı bir gecede.

Yaşadığı acılar fazlalaştığında su alan bir gemi gibi batmaya başlıyor insan

Vazgeçememek ayağına pranga olup kalır insanın.

Umudu sana birinin vaat etmesini bekleme, beklemek yorar, çok yorar. O çiçekleri kendi kendine alacaksın.

Yüzümüzün çizgilerinde saklı acılarımıza, mutluluklarımıza..

Sahih yolculuklar içe doğru yaşananlardır. Yatay düzlemde yürüyerek değil, dikey bir merdivenden inerek yapılan yolculuklar. Merdivende bazen ayağı kayıp paldır küldür yuvarlanıyordu insan, pamuklara sarılmak yerine dikenlere saplanabiliyordu

Hayat bana çok şey unutturmuştu. Güçlü duracağım diye sevgisizliği öğrenmiş; yalanlara kanmamak için güvenmemeyi seçmiştim. Bana anılarımı hatırlatmasınlar diye şehrimin sokaklarını, sevdiğim semtlerini bile unutmuştum.

Kent gözümüzün önünde dönüşmüş tüm anılarımız bir çocuğun elinden kaçırdığı uçan balon gibi yitip gitmişti. Çaresizce ardından baktığımız bir uçan balon

O yüzdendir ki yalancı bahara kanıp açan bademlere üzülürdüm, çiçekleri üşür ve çabucak donardı. Evvel baharlara aldanmamayı bana anneannem öğretmişti

Masallara olan inanç gecikmez masallar ancak yeniden yazılır

Ben Freida okumaktan ne zaman vazgeçeceğim 🤣 Herkesin ne bulduğunu bu sefer yakalayacağım hissi ne zaman geçecek? Hangi kitabında tamam Freida sen yoluna ben yoluma diyeceğim ya da işte bu diyeceğim. Belirli bir zaman geçtikten sonra acımı unutup yine okuyacağım biliyorum 😅 okuyucunun tahmin edemeyeceği ters köşe bulacağım diye gerilim olmaktan çıkıp komedi oluyor🙄

Ardenle zevkle dinlediğimiz ilk kitap oldu, o yuzden kalbimde sonsuza kadar yeri var. Bilim kurgu sevmesem de, bolca bilimsel olasılıksızlıklar ve yer yer yanlışlar içerse de sürükleyici, heyecanlı hikayesi ve kalbi ısıtan diyalogları ile bence okunması hatta mutlaka dinlenmesi gereken kitaplardan. Okusaydım Rocky ve Eridian bölümleri bende bu kadar etki yaratabilir miydi bilmiyorum. Sevdim💙

Kitabı elimden bırakamadığım doğru. Daha kendini ne kadar kötü duruma sokabilir, bir ev almak için daha neler yapacak, yok artık yok artık diye hem sinirimden gülüp hem merak ettiğim de doğru ama sadece zaman geçirmelik kafa dağıtmalık bir kitap, ötesi yok.. Bence yine gereksiz şişirilmiş kitaplardan biri. Eğlendim, bitti, tavsiye etmem, dönüp tekrar okumam. Guilty pleasure listemde:)

Şiirimsi dili, yumuşak tonu ile okuması çok keyifliydi. Belki bir 100 sayfa daha az olabilirdi veya yaşadığı o 300 yıla daha fazla şey sığdırabilirdi :) çilleri gibi 7 aşk ya da 7 tanrı mesela. Bir yerden sonra betimlemeleri tekrara girdi. Ama sonu kesinlikle chef’s kiss olmus👌 sonuna doğru hayal kırıklığı olacak diye ebdişelenmeye başlamısken, Schwab ustalığını sergilemiş👍

Humans are so ill-equipped for peace.✌️

Adeline has decided she would rather be a tree, like Estele. If she must grow roots, she would rather be left to flourish wild instead of pruned, would rather stand alone, allowed to grow beneath the open sky.

But this is how you walk to the end of the world. This is how you live forever. Here is one day, and here is the next, and the next, and you take what you can, savor every stolen second, cling to every moment, until it's gone.

Blink, and the years fall away like leaves.

And there in the dark, he asks if it was really worth it.
Were the instants of joy worth the stretches of sorrow?
Were the moments of beauty worth the year of pain?
And she turns her head, and looks at him, and says Always.

Books, she has found, are a way to live a thousand lives or to find strength in a very long one.💙

What is a person, if not the marks they leave behind?

...it is sad, of course, to forget.
But it is a lonely thing, to be forgotten.
To remember when no one else does.

There is a defiance in being a dreamer !!

Nothing is all good or all bad," she says. "Life is so much messier than that. 🤍

Diriliş fikrinin botanikten doğan bir fikir olduğunu düşünüyorum. Alegorinin somut kısmı buradan geliyor çıkış noktası burası. Ölümsüzlük de bir botanik kavramdır. Evrimin daha ilkel parçası olarak gördüğün bitkiler aslında bizim bildiklerimizden bir mucize fazlasını bilir içlerinde bizden bir süper güç fazlasını taşırlar.Onlar yeniden hayata dönebilecek şekilde ölmeyi bilir.

Babamı uğurluyordum ve en azından kapıya, yaşayanlara izin verilen yere kadar ona eşlik etmeye çalışıyordum.

Dirac denklemi Çok yoğun ve yakın bir etkileşim içinde olan,varlıklarını birlikte sürdüren iki sistem birbirinden ayrıldığında,ya da ayrılmaya zorlandığnda,aralarındaki özel bağ devam eder. Ve eğer sistemlerden birnde bir şey olursa, diğeri binlerce kilometre uzakta olsa bile, aynı veya benzer bir şey onda da gerçekleşir. Olağanüstü durumlar için,ölüm ve ayrılıklar içn bir teselli.

Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe. ❤️‍🩹

Şimdiye kadar Latincenin ölü bir dil olduğunu bilirdim. Şimdi onun ölümün dili olduğunu biliyorum.

Eh yine de köyün en çirkininden yakışıklıyım :)

Her geçen yıl daha iyi yaşıyoruz, her geçen gün ise daha kötü.

Ölümden korkmamıza gerek yok. O varsa biz yokuz. Biz varsak o yoktur.

Harika bir kitap! TjR bence artık bu kitabıyla kendini aşmış! Ne yazsa zevkle okurum. Aile, sevgi, arkadaşlık, bilim, din, rekabet, kıskançlık, hoşgörü.. yeğeniyle olan diyalogları beni benden aldı, sevgiyi en yalın haliyle o kadar güzel anlatmış ki yazarın diline aşık oluyorsun. Favori kitaplarımdan biri olabilir. ❤️

Anahtari soktugumuz deligin bir adinin da yuva olmasi ne tuhaf. Insan kendi yuvasina girebilmek için anahtarini yuvaya sokup yavasça döndürebilmeli. Benim anahtarlarimin yuvasi öyle uzakta ki.

İnsanı ikinci şanslara ikna eden, umut dolu bir kitap olmuş. Sonunda esas karakterimizin neden bir daha beyzbol oynayamadığını anlamasak da evvie nin kendi ayakları üstünde durup kendi hayatını kurması hoşuma gitti. Genel olarak “feel good“ kitaplardan birisiydi.

Umut kırıntıları yok değil pamuk prenses doğuran avukat olan kuzenler olmalı mutlaka ama yine de çok istememe rağmen sanki hep bir şey eksik gibi hissettim ve tam olarak tatmin etmedi. Sonu cok hızlı toparladı ve havada kaldı. Kayınvalide tam olarak çözümlenmedi. Güzel kitap ama favorilerim arasına girmedi.

Romanı okurken sanki iki, üç farklı yazar farklı stillerde yazmış gibi hissettim. Kesinlikle kadın cinayetlerini işlemesi açısından cok değerli ve guzel bir roman ama butun erkekler mi kötü? Bütün kadınlara mı erkekler tarafından zulmediliyor?diye sormadan geçemiyor insan. Bu cinayete şahit olmuş, “duygu tanığı” bir genç kızın dünyası bile bu denli siyah beyaz olmamalı.

"Oysa simdi... Simdi yanimda götürebilecegim ne var?
Karmakarisik, tüketilmis bir dünyanin bulanik anisi.
Yaşadikça, yaşlandikça iyilik ve güzellik biriktirebilecegimizi saniriz. Ama bu bir yanilgi.
Sönmüs balonlar gibiyiz. Sirtimiza yükledigimiz agir çantanin içinde gereksiz her türden esya var.
Yaşamimizin eşyalari. Koca bir konsol.
Cekmeceler, çekmeceler."

When she started to cry, the upside was as it always was: the shower cry takes the logistics out of it. Crying has to be dealt with-it makes a mess, it swells up your face, it creates a little pile of tissues that are a tell. But the shower cry is the superspy's cry, Evvie had always thought. It was between you and the tile walls, and everything that hurt turned into water, and the water went away.

Komedi olsun diye mi yazildi acaba diye suphelenirken buldum kendimi, sonra kesin o amacla yazildigina karar verdim ama o amacla okumayinca arafta kalmis gibi b oldum. Hayatimda okudugum en sacmankitaplardan birisi olabilir. Ikizi derken ucuzu yok artik! Fazla bir beklentim yoktu ama hayal kriikligindan baska bir sey degil.FM kafa dagitmalik okunur ama bu o kitaplarindan degil. Kimseye tavsiye etmem, zaman kaybi.

If they land in the water, they die right off. If they land, say, on a rock and dry out, well, they can't grow none. And whatever damp spot they land on has to stay damp-not too wet, not too dry—for years before that seed'll sprout." Ada remembered the look on her mother's face when she gazed out over the swamp
"Every tree out there is a miracle"" like that was proof of something she wanted to keep believing.

"It's nearabout a miracle for a cypress tree to come into being,"her mother had said in her quiet whisper of a voice, which Ada had always had to take care to hear. Her words were timid and delicate, like a candle flame, and just as easily smothered. "They only make their seeds certain years, and those seeds have to fall onto dirt that's damp, but not too wet.

Sanirim TJR kitaplarini gunumuzden baslayip geriye dogru gitmek hataydi. Bu kadar sevdigim bir yazarin kendini nasil astigini gormek belki iyi bir sey ama gercekten son zamanlarda cok iyi yazilmis kitaplarindan sonra cita cok yukseldigi icin bunlari onun yazdigina inanmak cok zor. Once sonra olarak bir irine baglayarak hikayeyi surukleyici yapmis ama chick flick, cheesy, ergen romanlarindaki ask bana gecmedi.

No matter how strong you are, no matter how smart you are or tough you can be, the world will find a way to break you. And when it does, the only thing you can do is hold on.

I'm just trying to tell you that your life will be very long with zigzags you can't imagine. You won't realize just how young you are until you aren't that young anymore.