Atefeh > Recent Status Updates

غیراجتماعی بودن نسبی من می‌تواند به مردم‌گریزی تعبیر شود، مشخصه‌ای که البته نشانه‌ی عقل سلیمی است که تنهایی و خلوت با خودش و کتاب‌هایش را به معاشرت‌های بیهوده و گفت‌وگوهای پوچ ترجیح می‌دهد.

تولستوی واقعا نجات دهنده‌ی منه 🙂✨

Prince Charming…
🫠

عاشق شخصیت‌هایی‌ام که خودشون کتاب می‌خونن 😭✨

زندگی در شهر خسته کننده است و آدم را به ستوه می‌آورد؛ جامعه به هیچ چیز والا علاقه و کشش ندارد و گرفتار زندگی بی‌معنا و پیش‌پا‌ افتاده‌ای است که سعی می‌کند با زور، با درویی و فسادی زننده به آن تنوعی بخشد.

هر چند صفحه یه بار مجبور می‌شم کتابو ببندم و به زندگیم فکر کنم 🥲
معلوم نیست من دارم کتاب می‌خونم یا کتاب داره منو می‌خونه .

با وجود این، از بچگی آرزو داشت دنیا را بشناسد چرا که در آن چیزی می‌دید مهم‌تر از شناخت کائنات، شناخت خدا یا شناخت گناهان مردم.

گاهى از اوقات ما براى اشخاصى متأثر مى شويم كه نه براى خودشان و نه براى ديگران کوچک‌ترين احساس همدردى و شفقتى ندارند.

پیرمرد همیشه دریا را موجودی زن مانند و همچون چیزی می‌پنداشت که نعمت های بزرگ به انسان بخشیده یا از انسان دریغ داشته است و اگر خشونت و گناهی از آن سرزده بدان سبب است که چاره‌ی دیگری نداشته است.

آخ که آدمیزاد چقدر خوب متوجه پستی و دنائت میشود! اما واقعا کارم پست‌ فطرتی بود؟ آدم را در چنین شرایطی چه طور می‌توان قضاوت کرد؟ مگر من همان وقت هم دوستش نداشتم؟!

دست تو یخ کرده و مال من سوزان است. وای ناستانکا، تو مگر کوری که نمیبینی؟

پاییز زیبا همراه با کتابی که خیلی دوست داشتم بخونمش🥲❤️

من نمی‌توانم به کسی خشم بگیرم. برای من خطای نابخشودنی وجود ندارد. خطاهای دیگران همه یا ترحم‌انگیز است یا تفریح‌آمیز. مهم این است که “ خوبی “ در مصاف با “ بهتری “ شکست میخورد.

در این سیرک، چیزهای خیلی زیادی هست که می‌درخشد، از شعله‌ها گرفته تا فانوس‌ها و ستارگان. عبارت "حقه نور" را برای توصیف مناظر داخل سیرک رویاها انقدر شنیده‌ام که گاهی گمان می‌کنم کل این سیرک خود شعبه‌ی پیچیده‌ای از روشنایی است.

عادت داشت نوک خودکار را بین لب‌هایش بگیرد. یک روز جامدادی‌اش را دزدیدم و تمام خودکارهایش را بوسیدم. می‌دانم صورت خوشی ندارد ولی عصر خودمانی‌یی بود، فقط من و خودکارها. وقتی بابا امد خانه ازم پرسید چرا لب‌هایم آبی شده. می‌خواستم بگویم برای این‌که او آبی می‌نویسد. همیشه آبی.

" کتاب ها وارد گوشت و خونم شده بودند. طنز ماجرا این بود که از بس در کتابخانه می‌لولیدم آنها فکر میکردند این منم که آدم نیستم. "