Sky آسمان > Recent Status Updates

متاسفانه من متوجه شدم نسخه‌ای که دارم ناقصه.
بتونید راهنماییم کنید نسخه کاملش رو از کجا میتونم دانلود کنم ممنون میشم 🙏🏻❤️

سال‌ها بود بخشی از حواسم درگیر شروع نوشتن بود ولی از وسواس فکری آموختن، رها نمی‌شدم.
پازل زندگی جوری چیده شد که قلم به دست گرفتم و شروع کردم.
نیاز به یادگیری و مطالعه، همچنان در من هست؛ ولی خوشبختانه در تلاش برای عملی کردن آموخته‌هام هستم.
نوشته‌هام رو در چنل زیر منتشر میکنم، خوشحال میشم همراهیم کنید.🙏🏻💖
https://t.me/EternalBlueSsky

بخش سوم. بند پنجم
الان معنی عکس روی جلد رو می‌فهمم. :|

هیییچ ایده‌ای ندارم چرا این کتاب انقدر طول کشیده با اینکه تا اینجا خیلی دوستش داشتم.
بخش سوم یک پیچ داستانی انفجاری داره. دیشب چشمم داشت می‌رفت، بهش که رسیدم پریدم و دو بار خواندمش که مطمئن بشم درست خواندم.
واقعا توقع چنین اتفاقی توی چنین جایی از داستان رو نداشتم. (چقدر اسپویل نکردن سختههههههه) :(
بیشتر از این معطل نمی‌کنم، امروز دیگه تمومش می‌کنم.
واقعا از دیشب ذهنم درگیر شده.

وینستون می‌دانست که پلیس اندیشه دیر یا زود او را پیدا خواهد کرد؛ چه در دفترچه می‌نوشت و چه نمی‌نوشت، تفاوتی نداشت. او حتی پیش از آنکه قلم را روی کاغذ بگذارد، مرتکب جرمی شده بود که همه‌ی جرم‌های دیگر را در خود داشت: جرم اندیشه.
جرم اندیشه چیزی نبود که بتوان برای همیشه پنهانش کرد. ممکن بود کسی مدتی، حتی چند سال، از چنگ پلیس اندیشه بگریزد، اما دیر یا زود آن‌ها به سراغش می‌آمدند.

همزاد پنداری؟؟؟؟؟

این کتاب برای من همون کتابی بود که سالهاست می‌خوام بخونم و هی عقب می‌انداختم.
به خودم افتخار میکنم، بلاخره شروع کردمش :)

تا اینجا، داستان، فضای پر تنش و سنگینی داشته و احتمالا قرار نیست تغییر کنه.
بعداز خواندن بیشتر از نصف کتاب هنوزم نمیدونم منظور از سال بلوا چیه، هی یه قدم نزدیک میشه و چند قدم دور.
مرزی وجود نداره. بین حال و گذشته، خیال و واقعیت، زندگی و مرگ.
عباس کیارستمی میگه سینما نصفش فیلم‌سازه، نصف دیگه برداشت مخاطب از فیلم. من اینو توی کارهای عباس معروفی میبینم. هیچ چیز حاضر و آماده تقدیم نمیشه، تخیل و تفکر لازمه.

شب یک تموم شد.
پرش های زمانی از حال به گذشته یکم گیج کننده است ولی من مشکلی باهاش ندارم، حتی میشه گفت دوست هم دارم.
فضاسازی داستان رو خییییلی دوست دارم، خیابان و کوچه و ساختمان‌هایی که توصیف شده رو میتونم ببینم و با فضا همراه بشم.

واااااای دوباره کارگاه کار دست، از قابسازی به کوزه‌گری 🤦🏻‍♀️
از حالا دارم حال و هوای سمفونی رو حس میکنم. 😥
یه چیزی که از قلم عبارت معروفی دوست دارم اسم‌های خاصی که انتخاب می‌کنه برای کاراکترها

هیچ ایده‌ای ندارم؛ دارم کار درستی میکنم یا نه!!!
سال خیلی بدی داشتم و تا الان نتونستم متعهد بمونم به کتابی.
نمیدونم، حس میکنم برای برگشتن به کتاب خوانی عباس معروفی سنگین باشه ( سمفونی که آتیشم زد) ولی به هرحال شروعش کردم.
از حالا میدونم کلی گریه تو راه دارم. 💔🤦🏻‍♀️

چند سالی بود به فکر خواندن این کتاب بودم، بلاخره فرصت شد.
سخنرانی اشو درباره عشق در پنج مجلس تبدیل به کتاب شده. حرف های جالبی زده.
باعث میشه به یه سری چیز که بنظر از بدیهیات زندگی هستن، عمیق تر فکر کنی. یه سری مثال و داستان هم بین سخنرانی هاش میگه که جالبن

بنظرم برای انتشار عمومی زیادی خصوصیه.

خیلی هامبرت رذل و چندش‌آوره، ازش متنفرررم.
خود ناباکوف گفته قصد نداشته پیام اخلاقی بده، من هم بر این باور نیستم. البته می‌خوام ناباکوف رو قضاوت نکنم، شاید اگر راوی عوض میشد احتمالا این اثر انقدر تکان‌دهنده نمیشد و حتی واقعیت تلطیف هم میشد.
در هر حال، خواندنش خیلی داره عذابم میده. قسمت زجر آورش این جاست که می‌دونم لولیتاها واقعا وجود دارند.

درس دوم. مقالات شخصی
«مقاله در همه جای جهان فراگیر شده و هیچ کاری نیست که نتوان با مقاله انجام داد؛ چون در آن هیچ موضوعی ممنوع یا هیچ ساختاری قدغن نشده است.»

از هامبرت هامبرت متنفررررررررم.

فصل اول. روز نویسی
قدم اول و اساسی ورود به زندگی نویسندگی نوشتن یادداشت روزانه است.
خوب نوشتن نیازمند تمرین است، مثل دونده‌ای که پیوسته تمرین میکند، نویسنده هم همواره باید بنویسد. ...
کتاب و خودکارم توی دستم، بریم ببینیم چی میشه!؟

یکم زاویه دید داستان و تشخیص راوی سخته چون مدام عوض میشه ولی من دوست دارم و برام تازگی داره.
دوست دارم بدونم کسانی که زبان آذری بلد نیستن، خواندن کتاب سخت نبوده براشون؟ یه سری کلمات هست که آذری نوشته شده و ترجمه نداره، من درک میکنم چرا. احتمالا این کلمات انقدر به گوش نویسنده آشناست که بنظرش در فارسی هم استفاده میشه و یا عامدانه گذاشته شده که مدام به خواننده جغرافیای قصه رو یادآوری کنه.

داستان اول کتاب رو که خوندم شدیدا متعجب شدم که چرا تابحال حتی اسم این کتاب رو نشنیدم.
کتابهای معروف ضعیفی با موضوع مشابه هست ولی چرا این کتاب و این نویسنده با این قلم قدرتمند اینچنین محجور مونده نمیدونم؟!
موضوع داستان اول روسپیگریه ولی از چشم یک دختر بچه بهش نگاه شده، خبری از نگاه مردانه‌ی شی‌انگارانه به زن نیست. خیلی سعی کردم که جنسیت‌زده به موضوع نگاه نکنم ولی فکر میکنم ناشناسی نویسنده دقیقا بخاطر زن بودن ایشونه.

امروز اتفاقی بخشی از مصاحبه خانم روانی پور رو دیدم و صحبت هاشون نظرم رو جلب کرد. متوجه شدم ایشون نویسنده هستند و با این کتاب آشنا شدم. امیدوارم کتاب خوبی باشه و خاطره تلخ خوانش کتاب قبل رو پاک کنه.

تا الان که اصلا دوستش نداشتم. خیلی پشیمونم از اینکه شروعش کردم ولی چه کنم که نمیتونم هیچ رمانی رو نصفه ول کنم. کاملا از اون سبک رمان نوجوان پسند که همه در یک نگاه عاشق میشن و توی خانواده آشوب به پا میشه.

نسخه‌ای که من میخونم ترجمه شده توسط مترجمی به نام به.آذین هستش. این اثر سال ۶۰ منتشر شده و به ادبیات کلاسیک فارسی و به قول خود مترجم بدون اعمال هرنوع سلیقه ترجمه شده. این سبک متون برای من جذابه.

اگر فیلم‌های دهه چهل و پنجاه رو دیده باشید کاملا اون ادبیات رو توی نوشتار کتاب حس میکنید.
فعلا درمورد داستان نظری ندارم، باید ببینم آخرش چی میشه بعد تصمیم بگیرم

تا حالا پیش نیومده بود خوندن یه کتاب ۳۰۰ صفحه‌ای انقدر برام طول بکشه.
هی خوندمو ذوق کردم، خوندمو کییف کردم، خوندم و حسرت خوردم که چرا الان نداریم امثال بزرگ‌ها رو.
بخونیدش، حتما بخونیدش، خیلی خیلی خوبه.
شگفت انگیزه این کتاب، شگفت انگیز.
انقدر خوب و شگفت انگیزه که نمیتونم توضیح بدم از چیش این همه ذوق زده شدم.
خیلی متاسف شدم که این همه سال خوندنشو عقب انداختم.
از اون کتاباییه که مطمئنم دوباره سریع بازخوانی خواهم کرد.

تا اینجا گلچینی از اثر مرکب و قانون بیست هشتاد بود با کلی داستان حوصله سربر که مثلاً حکم مثال داره و از نتیجه‌ی داستان پند اخلاقی و انگیزشی میده. خیلی دوست نداشتم.

راستش خیلی نظر متعصبانه راجب این کتاب خونده بودم که این کتاب توهین به سری هری پاتره و از اینجور چیزا ولی تا اینجایی که خوندم من این نظر رو ندارم.
هرچی باشه این کتاب ادامه‌ی داستان رو به قلم نویسنده‌ی اصلی روایت میکنه و بنظرم ارزش فرصت دادن رو داره.
شاید مخالفین این کتاب علاقه به نمایشنامه خوانی ندارن و این مسئله اذیتشون کرده!؟
شایدم واقعا در ادامه داستان باکیفیت نباشه؟ کی میدونه؟ تا نخوندم که نمی‌فهمم.!