Mosy > Recent Status Updates

دیروز نمایشگاه کتاب رفتم وآخرین باری خواهد بود که میرم!
نه به خاطر اینکه ممکنه سال دیگه ایران نباشم، نه.
کاری با نمایشگاه کردن که دیگه هیچ ردی از لذت های نوستالژی گذشته توش نمونده، عملا به نمایشگاه ارزشی ها تبدیل شده. تا وسطای شبستان رفتم و هنوز مطمئن نبودم تو بخش ناشران عمومی هستم یا ناشران ولایت.
مطمئنم حتی اگه یه کم بیشتر توی بخش کودک و نوجوان میچرخیدم، با عناوینی مثل سلیمانی و جنگل نفرین شده هم روبرو میشدم!!

یادم نمیاد آخرین باری که هری پاتر رو خوندم کی بود، شاید اوایل دوران دبیرستان، شاید اواخر دوران راهنمایی.
فکر میکنم این جلد رو بار 8ام یا 9امی باشه که دارم میخونم.
راستشو بخواید یه مدت که تو خوندن این سری فاصله افتاد و بزرگتر شدم همیشه میترسیدم بهش برگردم که نکنه دیگه مثل قبل نباشه!
بعد از اتفاقات زیادی این بین بالاخره تصمیم گرفتم این نسخه خاص رو شروع کنم به خوندن تا ببینیم چی میشه...

...
او با اعتراض گفت: "اما مسلما هر شیوه زندگی بهتر از زندگی در نظام آباد است."
ژوستن گفت: "شما و من این را میدانیم اما مردم وضعیت موجود را پذیرفته اند چون امید به امکان پذیر بودن وضعیت بهتری را از دست داده اند. آن ها به هدفی که ما به خاطرش مبارزه میکنیم باور ندارند و خودمان هم نمیدانیم آن هدف چیست. چه وضعیت دیگری میتوانیم ارائه کنیم و چرا آن وضعیت بهتر است؟ برای چه هدفی میتوانیم بجنگیم و از مردم انتظار داشته باشیم..

چقدر با حال و هوای این روزها تناسب داره اولش.

تعریف درستی که میتونم از متن کتاب بدم، اینه که متنش اغواگره.
و اغواگریش باعث میشه که به زشتی هاش توجهی نکنید یا اصلا نخواید توجه کنید.

بهتر شد تو این 100 صفحه.

داستان از اونجایی که از تو خاطرات باباش میاد بیرون دیگه تکراری و یه ذره مسخره میشه.
:/

تا 30 40 صفحه اول احساس میکرم کتابش صرفا چس‌ناله های نویسنده است ولی از 50 به بعد تغییر کرد و جذاب شد.
کتابش یه جوریه انگار نویسنده یه روز از خواب بلند شده و با خودش گفته باید یه داستان بنویسم و همین جوری به صورت لم ینقطع به نوشتن ادامه داده.
قشنگ با خوندنش احساس میکنی که خود نویسنده هم موقع نوشتن نهایت تا 20 صفحه بعد تو ذهنش بوده.
و خب این خیلی چیز جالبیه.

لعنتی، چه شروع جذاب و حساب شده ای.

یکی 2 تا نکته بعضی وقتا میشه از توش درآورد. صرفا یکی 2تا البته.

دیگه داره خسته کننده میشه

دیگه داره خسته کننده میشه.

انگار دارم مجله می‌خونم!

لعنت به این سانسور های مسخره. نمیدونم چرا صرفا به دلیل این که یه کتابی میاد تو نشری که کتاب نوجوانان میزنه، میزان ریختگی کتاب هاش نسبت به نشر های بزرگسال چند برابر میشه.
تو این فصل یه بخش سانسور شده به شدت بزرگ داشت که دیگه مجبورم کرد برم انگلیسیش رو بگیرم و بخونم. حالا علاوه بر این بخش، فهمیدم که چه چیزای ریز و مسخره ای هم عوض شدن. مثلا کارت های پوکر با مهره های شطرنج عوض شدن!
اصلا قابل درک نیست. :|
ولی کتاب عالی.

بعد از مدت ها یه کتابی پیدا کردم که نتونم بذارمش زمین.
یعنی تا آخر امروز تمومش می‌کنم؟

چه شروع جذابی!

چه داستان عجیبی. انگار داری خواب میبینی.