Mosy’s Reviews > جزء از کل > Status Update

تعریف درستی که میتونم از متن کتاب بدم، اینه که متنش اغواگره.
و اغواگریش باعث میشه که به زشتی هاش توجهی نکنید یا اصلا نخواید توجه کنید.

داستان از اونجایی که از تو خاطرات باباش میاد بیرون دیگه تکراری و یه ذره مسخره میشه.
:/

تا 30 40 صفحه اول احساس میکرم کتابش صرفا چس‌ناله های نویسنده است ولی از 50 به بعد تغییر کرد و جذاب شد.
کتابش یه جوریه انگار نویسنده یه روز از خواب بلند شده و با خودش گفته باید یه داستان بنویسم و همین جوری به صورت لم ینقطع به نوشتن ادامه داده.
قشنگ با خوندنش احساس میکنی که خود نویسنده هم موقع نوشتن نهایت تا 20 صفحه بعد تو ذهنش بوده.
و خب این خیلی چیز جالبیه.