Digdem Absin > Recent Status Updates

ABD’li yazar Ernest Vincent Wright’ın yayıncı bulamadığı Gadsby adlı romanında ‘e’ harfi kullanmadığını hatta yazarken yanlışlıkla basmamak için daktilosundaki e tuşunu bağladığını öğrenmiş bulunmaktayım. George Perec’in Kayboluş’u nasıl da pazarlandı Türkiye’de. Halbuki daha önce aynı şekilde yazılan bir kitap varmış 😏

Sayfa 192-225 arası yok. Baskı hatası 🤦🏻‍♀️

Her zaman yalnız ve bedel ödeyen Doğu Almanya…

1968 Şubatında uydu bağlantısı ile hızlı haber yapan ABD televizyonları, savaş görüntülerini 56 milyon Amerikalının oturma odasına getirdi.

İlk gözüme çarpan mükemmel bir bölümlendirme :))

Yavaş bir başlangıç oldu. Çok yoğun bilinç akışı var; çeviri çok iyi, kötü olsaydı okunamazdı kitap. Kutuplaşma, politik, dini ve kültürel baskılar üzerinden Kuzey İrlanda anlatılıyor. Çoğu kişi isimsizlikten yakınmış ama ben sevdim belki erkek arkadaş, üçüncü enişte vs adlandırmaları. Bilinç akışının dozu Jacob’ın Odası ve Dalgalar’ı hatırlattı.

Yorumlara ve incelemelere bakmadan okumaya başladım. 1128 sayfalık bir Auster romanının sıradan olması beklenemezdi :) Beklediğimden iyi gidiyor.

‘Sosyal medya bir zamanlar yalnızca barda bir kadeh şaraptan sonra konuşan ve topluma zarar vermeyen ahmaklar alayına konuşma hakkı tanıyor. O zamanlar hemen susturulurlardı ama şimdi Nobel Ödülü kazanmış kişilerle aynı konuşma hakkına sahipler. Bu, ahmakların istilasıdır.’

‘Aklıma bir alıntı geldi, zamanında Hannah Arendt’in şair Auden hakkında söylediği bir şeydi bu: Hayat, kalbin görünmez öfkelerini adamın suratında göstermişti.’

‘Yazarlıktan keyif alıyor musunuz bayan Avery?’ diye sordu Julian. ‘Hayır, tabii ki almıyorum,’ dedi Maude. ‘İğrenç bir iş. Sefil hayal güçleri ile hiç tanışmadıkları insanların ilgisini çekeceklerini zanneden narsistler giriyor bu işe.’

Voltaire’in dediği gibi her insan, yapmadığı tüm iyiliklerden suçluysa o halde ben koca bir ömrü, yaşanan tüm kötülükler karşısında masum olduğuma kendimi ikna etmeye çalışarak geçirmişim demektir

Beklentimin ötesinde bir kitap. Napoli romanlarına yaz sıcaklarında kolay okuyacağımı düşünerek başlamıştım. Güzel bir hikaye çıktı karşıma. Napoli’nin kenar mahallelerinden birinde yaşayan yoksul insanları iki arkadaş Lila ve Lenu’nun hikayesiyle anlatsa da; bu romanın merkezinde sadece Lila var bana göre. Tutkulu, hırslı, cesur, hayalleri ve vizyonu Napoli’den de büyük Lila…..

Yaz okumalarına devam….

Kitabın çevirisi eklenmemiş Goodreads’e maalesef. İtalyanca okumuyorum yani :))

‘İnsanlar değişmedi, Bayan Rosenthal. Kötüler çoğaldı, diğerleri de korkaklaştı….’

Fallada’dan yine rahat okunan bir kitap. Bu sıcaklarda kitabı elde tutmak çok zor geldi :))) Ebook bulup kindle’dan okumaya başladım.

‘Yeni yapılan evler kiracılar için kurusun diye içinde oturuyoruz. Bunun karşılığında kira ödemiyoruz ve verem de beleş! Buna kuru kiracılık deniyor…. Sürekli nemin içinde oturuyoruz.’

Aslında kronolojik okumak istiyordum Fallada eserlerini. Fakat ölümünden sonra basılan eserleri de var ve hangisi ne zaman yazıldı ayırt etmek zor. Ben de farklı bir yol izlemeye karar verdim. Romanların yazıldığı dönem sırasına göre devam edeceğim okumaya. Şimdi 1930’ların Almanya’sına kısa bir ara verip 1900’lerin başına dönme zamanı….

Serileri saymazsak okuduğum en uzun ve ağır kitap olacak sanırım :))) 1222 sayfa ve kağıdından dolayı çok ağır bir kitap- yaklaşık 1.5 kg 🤣

‘Gerçek anarşi, şiddeti kabullenemez. Anarşist düşünce, iktidarın yadsınmasıdır. Ve iktidar ile şiddet aynı şeydir….’

Arturo’nun Adası’ndan sonra 736 sayfalık kitap gözümde büyüyordu. Hikayenin içine girebilmem kim bilir kaç yüz sayfa sürer diyordum. Ama inanılmaz bir şekilde ilk sayfadan kaptırdım kendimi. Tek sorun küçük puntolu olması :((( Can Yayınlarının kısa sürede tekrar basacağını bilsem beklerdim.