Digdem Absin’s Reviews > Sütçü > Status Update

İsimsizlik doğrusu bir süre sonra beni rahatsız etmişti. Karakterler birbirine karışıyor ne oluyor ya demiştim. Ama sosyolojik ve psikolojik anlamda yazılmış cidden iyi bir kitaptı.

Sütçü'ye dayanamadığımı zamanında San Fransisko'ya rapor etmiştim. Kelimenin tüm anlamıyla boğuluyordum. Ben geveze o da öyle. İki geveze yan yana, mümkün değil! En son otuzlu sayfaları hayal meyal hatırlıyorum.
Bir kitaba tamam mı devam mı netliği ellinci sayfalarda oluşur bende. Dayan Feyzi-o vakitler Kaptan Huk değildim-sık dişini, hele bi elliyi bul dediysem de yapamadım.
Bilinç akışı bana gelmez. Dallı budaklı anlatımlar beni düşürür. Tane tane anlatacaksın, basit ve yalın. Bitti. Denize baktığımda dibi görmeliyim.
Daha önce de yazdım, Duygu Akın Sütçü'ye bayılır, en sevdiğim kitaplardandır der. Bu kitabı çevirmek ilaveten emek ister. Onu anlıyorum. Twitter yazışmalarımızda konu çeviri kalitesiydi, ben Refakatçi'nin çevirisini beğendiğimi belirttiğimde "Refakatçi evet güzel fakat nedense satmadı o kitap" deyip mevzuyu Sütçü'ye getirdi. Hani öyle bir ifadeyle yazıyor ki Sütçü'yü beğenmeyeni vururum der gibi. Kendimi iyi hissetmedim tabii. Utandım. Sütçü'yü bıraktığım zamanlar. Hani benden haberi varmış da ayıplıyor durumu. Refekatçi mevzusundayken ne alakası var şimdi Sütçü'nün. Sakın kalmayı başarıp renk vermedim. Ama bir mahcubiyet var. Böyle işte.

İsimsizlikten ziyade bilinç akışı yorabilir beni. Çünkü sürekli mekan ve zaman değişikliği var ve bir türlü çıkış noktasına varamıyor anlatırken. Ama daha zorlarını okudum :)) Bence Jacob’ın odası ve Dalgalar’a göre daha kolay okuması. Daha somut. Böyle böyle hazırlanacağız Ulysees’e :)))

Hepimiz aynı anda yazmışız sanki :)))
Hatice çok haklısın. Bağnazlık her yerde insanı boğuyor, özellikle de kadınları. John Boyne’dan alışkınım İrlandanın yerden yere vurulmasına. Gerçi o diğer İrlanda’yı eleştiriyor. Ama kuzey güney fark etmemiş:))

Kaptan senin de yorumlarını okudum. İlk 40 sayfayı da çok güzel anlatmışsın :) Ortanca kız üçüncü enişte ile koşmaya başladı; oradan belki erkek arkadaş, kavgacı komşu, şef, kardeşler, dansçı anne baba, kırmızıfener sokağı derken aktı da aktı. Başladığı yere dönememesi beni deli eder mi bir süre sonra bilemedim. Benim için zaman önemli hikayeye tutunma açısından. Şimdilik zaman akışında sorun yok. Bakalım okuyup göreceğiz. Ama ben bilinç akışını sevdiğim için severim diye düşünüyorum.

Bilinçakışı tekniğini bence cok güzel yansıttı yazar. Bu tarzı sevdiğimden bende çok zorlanmamıştım. Özellikle bu tekniği toplumsal sorunlar üzerinde değinerek anlatması tamamen bir mükemmellikti. İyi okumalar dilerim. Sonundaki halini merakla takip ediyor olacağım...

Teşekkürler Özben :))

Bilinç akışını sevmek mi... Sen bilinç akışısın Diğdem:)) Yani?
Bilinç akışı sende saçın gibi duruyor, kaşın gibi, parmakların gibi duruyor. Bir çay ısmarlarsın artık:)

Ismarlamaz mıyım :) yanında da bisküvi:))))

Ne diyorsun yaaa:) Vay canına! Üzümlü bisküvi!
Bu aralar tarçınlı mı ne böyle karışık bisküvi var ona dadandım ama markette yiyorum. Evde izin vermiyorlar. Sağlık.