امیر > Recent Status Updates

وقتی اگهی های ترحیم را میخوانم همیشه سن متوفی را نگاه میکنم. ناخودآگاه عدد را با سن خودم مقایسه میکنم. چهار سال مانده. نه سال دیگر. دو سال دیگر میمیرم. قدرت اعداد هیچگاه به اندازه ی وقتی که محاسبه ی زمان مرگ ازشان استفاده میکنیم نمایان نمیشود.

تبتی ها سعی میکنند مرگ را به همون شکلی که هست ببینن. مرگ پایا وابستگی به چیز هاست. درک این حقیقت ساده خیلی مشکله. ولی تا دست از انکار مرگ میکشیم، این امکان را پیدا میکنیم که با ارامش به سمت مرگ بریم.
میتونیم این کار را با چشم باز بکنیم، بی ترس و وحشت.

ما دوست داریم تمدن را پیشرفت حساب کنیم. راستش من دیگر چنین اعتقادی ندارم. من به ادم ها بابت راهی که در زندگی پیش گرفته اند، رنجی که کشیده اند و تجربه ای که از این بابت به دست اورده اند احترام میگذارم. اما انسان از زمانس که وانمود به متمدن شدن کرده تا به حال، تغییرات کمی داشته و این درباره ی جامعه ی ما هم صادق است.

پیشرفت تکنولوژیکیک مشکل را لاینحل باقی میگذارد: ضعف و بی مایگی نفس انسان. شوربختانه این مشکل با علم قابل حل نیست.

کتاب؟ سفر ذهنی؟ رئالیسم جادویی؟
خب موریکامیه دیگه چه انتظاری میشه ازش داشت 😅

با وجود اینکه با ادبیات تخصصی مورد نیاز اشنا نیستم و کتاب به زبان انگلیسی هست، با این وجود کتاب بسیار مفید و جذابی هست و برای کسانی مثل من که دغدغه های مالی دارند میتونه کمک کننده باشه.

دومین کتابی در زمینه ی مالی هست که دارم میخونم
نسبت به کتاب قبلی منظورم پدر پولدار پدر بی پول هست و این کتاب بسیار کتاب بهتریه

بخشی از کتاب:
اوضاع بهتر شده بود، مثل اوضاع زندانی ای که در سلول انفرادی بهش اجازه می دهند همسلولی داشته باشد و میگذارند از لای ملیه های پنجره هوای پاییزه را استنشاق کند و زندان بان در غذایش تف نمیکند- دست کم جلوی خودش.

تا اینجای کتاب را دوست داشتم. حال و هوای روسیه بعد انقلاب داره، جو گرفته و خفقان

با ترجمه ی پیمان خاکسار شروع کردم به خوندن

بخاطر معرفی علی بندری خریدمش و خب تا اینجا بد نبوده

کتاب خوب و قوییه
برعکس اکثر کتاب هایی که از اورهان پاموک خوندم به قشر مرفه جامعه نپرداخته، ادم های کف جامعه شخصیت های کتاب هستند.

با دوار سر وارد خیابا شد....
دوار سر!!!!!! نه سرگیجه ها....
گوگل ترنسلیت بهتر از این ترجمه میکرد
وقتی فارسی بلد نیستین حرف بزنین چه اجباریه به ترجمه کردن
بازار پر شده از کتابایی که از ترجمه گلرویی ام ترجمه نشده ترن

به اصرار یکی از دوستان دارم میخونم
راستش تا اینجا که منو نگرفته

برای بار چنده این کتاب را دارم میخونم نمیدونم!
ترجمه بهمن فرزانه از انتشارات امیر کبیر این بار دستم هست و خودم را از همیشه بیشتر غرق داستان میبینم جوری که برای کشته شدن پسر بزرگ اورسلا( که بخدا اگه یکیتون اسمش را بدونه!!!) بغض کردم

تلخه تلخ حسابی تلخه و من طاقتشو ندارم

از سری کتاب هایی که در سربازی خواندم
تحمل این حجم از سردی فشار را ندارم این روز ها احتمالا به زودی رها میکنم

مثل کتابای قبلی با گوشی بلند گذاشته بودم پلی بشه و و خودم مشغول بقیه کارا بودم که با حجم زیادی از لغات رکیک مواجه شدم.
خلاصه بعد از متنبه شدن با فلفلایی که مامانم ریخت رو زبونم (که ای کاش میریخت ولی این حرفا را نمیشنید!) پناه گرفتم گوشه اتاقم و دارم با هندزفری گوش میدم و هر لحظه منتظر حمله پدر با لگد به در اتاقم که خونه جای این کارا نیست . برو همون خراب شده ای که ازش اومدی (پادگان) هر غلطی خواستی بکن.

قسمت مربوط به تعیین جنسیت بچه بخش خیلی مفصل بود که نشون دهنده ی اهمیت این موضوع برای خونواده ها و یه جورایی ترجیح پسر به دختر در خونواده های ایرانه.
خرافات های این بخش مثل داستان طنز با دوستان میخونیم میخندیم :)))

کتاب خیلی جالبیه باید وقت گذاشت و خوندش و لذت برد
متاستفانه نه وقتشو دارم نه انرژی لازمه را

کتاب خیلی خوبیه تا اینجا که به دلم نشسته
داستان خاله برتا منو یاد مثنوی معنوی مینداخت اینقدر حرف وسط حرف اورد که یه جاهایی اصل داستان از یادم رفت

یه سوال که ذهنمو درگیر کرده چند روزه:
آیا ما در مقابل دیگر انسان هایی که دوستمان میدارند مسولیم؟

چی بگم. همه کتابو که میبینن دستم میگن سریالشو دیدی؟؟
بابا سریالش کجا و عمق این کتاب کجا