دایان > Recent Status Updates

I LOST MY BOOK!
HAVE NO IDEA WHERE IT IS. HELP.

This is painful to read. Painful because it could have as easily been any of "us." I read the English sentences his religious dad (or other characters) say throughout the book but I hear them in Arabic in my head. Too familiar. Too close to home. I could vividly picture the packed food his wife brought him, the walls, the pomegranate tree, the theatre students sitting under a palm tree. Too familiar. Too painful.

ساعت چهار صبحه.
نمی‌تونم بذارمش کنار.

والا تا الان که هیشکی هیچ کاری نکرده.
لحن آقای دن براون تا کنون صرفا گزارشی بوده.
حرفاشم که تکراری.

اولین باره پس از مهاجرت دارم می‌خونمش، و از قبل خیلی بیشتر خنده‌داره!

ر.ک. آپدیت اول کتاب Going to Iran, Kate Millett
ساعت سه و بیست‌و‌چهار دقیقه‌ی صبح.
دقیقا یازده ساعت و سی‌و‌شش دقیقه تا زمان تحویل مقاله.
و خیلی خوندنشون بدون اشک ریختن برام سخته.

مثل همیشه با این که باید یکی دو ماه پیش شروع می‌کردم، الان تازه شروع کردم که مقاله‌ی «حداقل دوازده صفحه‌ای» رو بنویسم.
موضوعش اینه که آیا همبستگی خواهرانه یه مفهوم جهانی هست یا خیر؟ کیس‌-استادی سفر خانوم میلت به ایران. و طبعا منبع اصلیم همین کتابه.
و طبعا تازه ۲۴ ساعت ساعت قبل از ددلاین شروع کردم به خوندش.
هنوز چند صفحه بیشتر جلو نرفتم ولی اشک از چشمام جاریه.
برای گریه‌های به این شدت برنامه‌ریزی نکرده بودم اصلا...

نمی‌خواستم تا کتاب رو تموم نکردم ادش کنم به گودریدزم. اما رسیدم به جمله‌ای که کاش یکی به دختران سرزمینم می‌گفت! :)))
خلاصه‌ی جمله:
A fulfilled sexuality, despite the advertising industry, isn't readily purchased whole. You have to work at it.

کلمه به کلمه حرفای خانوم میشل اوباما رو باید طلا گرفت.
انتظار داشتم که کتاب politically correct رو بخونم که تصویر ایده‌آلی از زندگیشون میده اما تمام حرفاش خیلی ملموسه. واقعیِ واقعی.