Σταμάτης Σταματόπουλος > Recent Status Updates

Η κοσμοπλασία βρίθει ιδεών, οι οποίες δυστυχώς φαίνεται να αιωρούνται στο πουθενά ή να πατάνε σε κάποια βάση, η οποία είναι έτοιμη να θρυμματιστεί σε περίπτωση που η αναγνώστρια την εξέταση σε βάθος.

Οι γυναίκες είτε δεν υπάρχουν, είτε είναι σαν να μην υπάρχουν (αναφέρεται σε συζύγους χωρίς να δίνει όνομα και δεν έχουν οποιαδήποτε επίδραση στην καθημερινότητα βασικών χαρακτήρων), είτε είναι οι "κακές" της ιστορίας.

I'm not a political scientist, yet I find it completely absurd to present Marxism as a religious doctrine (at best as an obsolete political theory) and all that based on the Communist Manifesto and not The Capital. The Communist Manifesto is what the title says: a manifesto. It is definitely not a text through which you can present and analyse Marxism and Historical Materialism. In this chapter the author is biased.

Oh, fuck...

Είχα διαβάσει δυο-τρεις φορές την πρώτη πρόταση και πάντα το έβαζα πίσω στο ράφι, διστάζοντας να το ξεκινήσω, αλλά χωρίς ποτέ να μπορώ να εξηγήσω την αναβολή.
Και τώρα που είμαι λίγο πριν τη μέση, ανυπομονώ να φτάσω στο τέλος και παράλληλα διαβάζω αργά, γιατί δεν θέλω να τελειώσει.
Ιδιοφυές και με αυστηρές απαιτήσεις από την αναγνώστρια.

You read the first story and you think: "ok, the editor chose one of the best stories to put first to pique the reader's interest."
You expect the second one to be a good one, but not as good as the first.
Then you read the second story and you stop making assumptions. This is no ordinary collection; it's extraordinary.

"... Γιατί το να κρατά κανείς σκοτεινό το μυαλό αυτού που έχει γεννηθεί για μάγος είναι επικίνδυνο".

Και το ταξίδι ξεκινά, κι άντε να αφήσεις το βιβλίο κάτω.
Αχ, αυτή η Λε Γκεν...

Impossible to read this book without rereading each chapter.
I finish a chapter and before I close the book, I put the bookmark back in its beginning to read it again the next time.

It's impossible to read this book without stopping after every chapter to contemplate.
Especially when you are white.

It's impossible to read this book without stoping after every chapter to contemplate.
Especially when you are white.

Sigh

First book of the year.
First poetry book I'm reading.
First twenty pages
andi it's like I woke up
in an unimaginable world,
in a world that couldn't touch me.
Until the final page
I'm expecting a sledgehammer.

Από την πρώτη παράγραφο το βιβλίο προσφέρει απλές, μα και ξεκάθαρες απαντήσεις σε ζητήματα που ταλανίζουν μέχρι σήμερα αυτό που ονομάζουμε Ελλάδα, ένα κράτος που δεν πέτυχε, μα έτυχε.