G. Maris > Recent Status Updates

“Geçmiş ne büyük bir teselli” derdi Minen, “gelecek bir şey vadetmezken.”

…bir kayığın kararsız hareketini hissederdim.

Sadakat muazzam bir şeydir ama yerinde olmayan bir sadakat sorun çıkartır ve tehlikelidir.

O da ben de köleydik, suskunluğun suç ortaklığında yaşıyorduk.

saygı duyulan kendisi değil, oynadığı roldü.

Bir kölenin niteliği ve fazileti görünmezliğinde saklıdır.

Hürriyet daha ziyade başka seçenekler de olduğunu görmekle ilgilidir.

Sadakat muazzam bir şeydir ama yerinde olmayan bir sadakat sorun çıkartır ve tehlikelidir.

saygı duyulan kendisi değil, oynadığı roldü.

Bir kölenin niteliği ve fazileti görünmezliğinde saklıdır.

Hürriyet daha ziyade başka seçenekler de olduğunu görmekle ilgilidir.

Siz de şunu düşünün: Suç olan bir emre uymak da suç işlemektir. Cezadan kurtulmanızın tek nedeni efendinizin sorumluluğu üzerine almış olması.

Sahip olduğumuz güçleri anlayamadan neyin doğru olduğunu nasıl bilebiliriz? Ben, bir tanrının verdiği mesajı okuması beklenen kör bir adamım.

Çünkü burada kadınlar ve kızlar da vatandaş sayılıyor, köpek veya köle olarak görülmüyor.

Kırılanı kırılmış onarır.

Bilgiye hürmet ederek, bilmek için sorarak, cehalet içinde geldik. Karanlığa ışık için, sessizliğe sözler için, korkuya kutsanmak için geldik.

Biz doğru cevapları aramayız. Bizim aradığımız sürüden çıkmış koyundur, yani doğru olan sorudur. Cevap bu koyunu, kuyruğu gibi takip eder.

doğru dediğimiz şey hikâyeyi terk edebilir, hatta bir yalan olur çünkü doğru olan başka bir hikâyeye geçmiştir. Pınarın suyu başka bir yerde kabarır.

Ona yalvarmak denir, dua etmek değil. Biz bir şeyler için değil, kutsanmak için dua ederiz.

İbadet edenlere saygısızlık etmek istemem, dedi Orrec.
Bu ibadet değil, dedi İoratth. Bu saygısızlık.

Tek bir kral, tek bir tanrı, tek bir inanç sahibi olduklarından tek, sabit bir fikirle hareket edebiliyorlar. Güçlüler. Yine de tek olan bölünebilir. Bizim gücümüz kalabalıkları kucaklıyor.

yüzlerce yıldır sorunlarımızı konuşarak, tartışarak, pazarlık ederek ve oy kullanarak hallediyoruz. Bizim kavgalarımız kılıçlarla değil, sözlerle yapılıyordu. Biz vahşilik alışkanlığını artık bırakmıştık…

Aldlar on yedi yıldır buradaydı ve hâlâ Ansul’un denizi, toprağı ve taşının kutsal olduğunu, hepsinin ilahi bir canlılıkla dolu olduğunu öğrenememişlerdi. Dinsiz olan biri varsa, o da onlardı, biz değildik, diye düşünüyordum.

“Dinsiz” diyorlardı bize. Onlardan öğrendiğimiz biz sözdü bu. İlla bir anlam yüklenecekse, neyin kutsal olduğunu bilmeyen kimse anlamına geliyordu. Acaba hiç öyle insan var mıdır? Dinsiz, sizden farklı bir kutsallığın varlığını bilen biridir sadece.

Bir nesil, bilginin cezalandırıldığı ve cehaletin saadet olduğunu öğrenerek yetişiyor. Bir sonraki nesil cahil olduklarını bile bilmeyecek çünkü bilginin ne olduğunu bilmeyecekler.