Fatemeh > Recent Status Updates

بالاخره نوبت این بزرگوار شد.

«برای آدم‌های بیچاره دو راه خوب برای مردن هست، یا در اثر بی‌اعتنایی مطلق همنوعان در زمان صلح، یا در اثر شوق آدمکشی همین همنوعان در زمان جنگ.»

«اندیشه اگر امکان نبرد نیابد می‌میرد.»

«می‌گفت آدم اگر می‌خواهد از زندگی جان سالم به در ببرد، باید جوری زندگی کند که انگار مرده است.»

عجب فضای غریب و سنگینی داره.

«آدم ممکن است دلش برای چیزی تنگ شود که هیج وقت نداشته؛ ممکن است برای چیزی که نداشته سوگواری کند.»

«همه‌ی آدمها جنون خاص خود را دارند، و اما بزرگ‌ترین جنون به عقیده‌ی من آن است که آدم جنون نداشته باشد.»

یه کم،فقط یه کم از میزان انزجارم از زوربا کم شده.:))

تا این لحظه اصلاً با شخصیت زوربا ارتباط نگرفتم که هیچ، یه جاهایی بدمم اومده.
امیدوارم حداقل داستان در ادامه جذاب‌تر بشه.

«بزرگواری‌ای که حاصل تجربه نیست، ارزان است و حتی اگر جانت را در راهش قربانی کنی باز هم ارزشی ندارد چون فقط از سر جوشش جوانی و سرریز نیرو و انرژی است، از روی اشتیاق شدید به زیبایی!»

پس فرق انسان با ربات چیه وقتی حق انتخاب نداشته باشه؟!

«سر انسان، هرچه تهی‌تر باشد، میل کمتری به پرشدن نشان می‌دهد.»

«یک زندگی خوب رقصی همیشگی بین رؤیا و عمل است.»

«به دست‌هام نگاه میکنم و فکر میکنم که میتوانستم پیانیست بزرگی بشوم.یا یک چیز دیگر.ولی دست‌هام چه‌کار کرده‌اند؟یک جایم را خارانده‌اند،چک نوشته‌اند،بندکفش بسته‌اند،سیفون کشیده‌اند.دست‌هایم را حرام کرده‌ام.همین‌طور ذهنم را.»

«من خود را در خاک باغچه کاشته بودم و انتظار داشتم سبز شوم…نمیشود؛هیچ آدمی بدون ریشه جوانه نمیزند،سبز نمیشود،گل نمیدهد.برای سبز شدن باید اول در خاک ریشه کرد.»

«وابی یعنی زیبایی پالوده شده در طول زمان.نوعی زیبایی است که در فرایند استفاده و زوال آشکار می‌شود، مانند برقِ کدر در جزء‌جزء فرسوده‌ی میز آشپزخانه در خان‌های روستایی .»

«هیچ آتش یا طراوتی قادر نیست با آنچه آدمی در قلب پر‌اشباح خود انبار میکند برابری کند.»

میدان نبرد تنها ابلهی و نومیدی بشر را به رخش میکشاند و پیروزی، خیال باطل فیلسوف‌ها و احمق‌هاست.

۶ سال پیش سعی کردم بخونمش و موفق نشدم.
ببینم این بار چطور پیش میره.

«اندوه در ذات وجود است.اگر دل خود را به روی هر احساس دیگری بگشایید به ناگزیر به اندوه میرسید،اندوهی که مثل بذر تقویت شده بلافاصله برگ سبز خود را نشان میدهد.»

«آیا زندگی ما چیزی جز یک سلسله زوزه‌های بی‌معنی در بیابانی از ستارگان بی‌اعتنا نبود؟»

این مراسم بزرگداشت و‌بناهای یادبودی که برای بزرگان برپا میشود کاری بیهوده و خطرناک است.آخر این کارها به چه درد میخورد؟زنده باد فراموشی!هیچ مقامی بالاتر از نیستی وجود ندارد.

همه ی آدما یه ملانی تو زندگیشون لازم دارن.
فرشته‌ی نگهبانی که بیشتر شبیه رویاس تا واقعیت.

حافظه‌ ما زیر فشار دائمی تصورات و رؤیاهای ماست و از آنجا که دچار این وسوسه هستیم که رؤیاها و خیالبافی‌های خودمان را واقعی بگیریم، گاهی از دروغهای خودمان هم حقیقت می‌سازیم.

نمیدونم چرا دارم میخونمش!🫤
فقط منم که هیچ حسی به خوندن این نامه ها ندارم؟!🤦🏻‍♀️

«آیا به راستی چیزی به نام قسمت و سرنوشت وجود دارد؟ یا اینها فقط کلماتی هستند که ملکه فکر انسان‌های فقیر و گرسنه جهانند.»

«متفکران برونگرا بیش از هر تیپ دیگری به این گفته علاقه‌مند هستند که هدف، وسیله را توجیه میکند.»

جالبه تا حالا از این زاویه به موضوع نگاه نکرده بودم.

«در نیمه راه زندگی از رقابت‌ها دست شستم و‌ با گام‌هایی آرام با رؤیاهایم به راه افتادم.»

شروع ترغیب کننده ای داشت.

«شرارت موجود در عالم تقریباً همیشه از جهالت ناشی میشود و حسن نیت میتواند به قدر شرارت زیان به بار آورد، اگر از فروغ آگاهی بی بهره بماند.»

«هنگام بروز جنگ، مردم معمولاً میگویند: طول نمیکشه،ابلهانه تر از اونه که زیاد ادامه پیدا کنه.
صد البته، جنگ قطعاً ابلهانه و عبث است، اما اینها مانع دوامش نمیشوند.بلاهت همواره سرسختی نشان میدهد.»

چقدر همه چی ملموس و آشناس!

«این طبقه کارگر است که دنیا را میچرخاند و این طبقه کارگر است که مورد بهره برداری قرار میگیرد.
من دیگر هیچ انقلاب لعنتی را باور نمیکنم.عشق تنها چیزی است که میخواهم باورش کنم.»