Marcia’s Reviews > De zangbreker > Status Update

Hij nam de moeite niet eens meer om zijn armen op te tillen om de klappen op te vangen. In een volgend leven werd hij drumstel.

Bliksem kon nergens naartoe met zijn woede, alleen naar de knoppen achter zijn computer, verder naar niemand. Cyberspace was zijn nergens en ik zijn niemand.

Soms moeten mensen eraan wennen dat we er zijn, dan voelt het even of een geweten meekijkt, maar als iets geen geweten is, zijn wij dat wel.

Het resultaat was dat hij zich verder terugtrok en een stille oceaan werd waar ik als een parelduiker rondzwom.

De hele tijd omgeven worden door ogen die je niet zagen, ik kon daar niet goed tegen, dan kon je beter alleen in een flatje zitten. Bovendien moest ik in het hotel de hele tijd op mijn hoede zijn voor mensen die zomaar door me heen konden denderen.

Als een mens met zijn miljoenen er nog niet in slaagde de duisternis de baas te kunnen, moest die wel authentiek zijn.