Parmida’s Reviews > از دیار آشتی > Status Update

چگونه پيچك غم، ارغوان شادی را،
به باغ خاطر ما جاودانه پژمرده است!
چگونه کم کم زنگار نا امیدی ها،
جلای آینه شور و شوق را برده است.

مگر نه اینکه غمی سهمگین به دل داریم
مگر نه اینکه به رنجی گران گرفتاریم.
نشاط مان را باید همیشه ، چون خورشید،
- بلند و گرم - در اعماق جان نگهداریم.

مده به پيچك غم، آب و آفتاب و نسیم
بیا دوباره به فریاد ارغوان برسیم!