Status Updates From از دیار آشتی

چگونه پيچك غم، ارغوان شادی را،
به باغ خاطر ما جاودانه پژمرده است!
چگونه کم کم زنگار نا امیدی ها،
جلای آینه شور و شوق را برده است.

مگر نه اینکه غمی سهمگین به دل داریم
مگر نه اینکه به رنجی گران گرفتاریم.
نشاط مان را باید همیشه ، چون خورشید،
- بلند و گرم - در اعماق جان نگهداریم.

مده به پيچك غم، آب و آفتاب و نسیم
بیا دوباره به فریاد ارغوان برسیم!

چگونه پیچک غم، ارغوان شادی را،
به باغ خاطر ما جادوانه پژمرده ست!
چگونه کم کم زنگار ناامیدی ها،
جلای آینه شور و شوق را برده ست.

لبان ما، دیریست،
به هم فشرده چو نیلوفرانِ نشکفته ست.
چنان به زندگی بی نشاط خو کردیم،
که نقش روشن لبخند یادمان رفته ست!

مده به پيچكِ غم، آب و آفتاب و نسيم
بيا دوباره به فرياد ارغوان برسيم!

مگر نه این که غمی سهمگین به دل داریم
مگر نه این که به رنجی گران گرفتاریم
نشاط مان را باید همیشه، چون خورشید،
-بلند و گرم-در اعماق جان نگهداریم.

مده به پیچک غم، آب و آفتاب و نسیم
بیا دوباره به فریاد ارغوان برسیم!

هر که بر لوح جهان نقشی نیفزاید ز خویش
بی گمان چون نقش پا محو است در موج فنا

نقشِ هستی ساز باید نقش برجاماندنی
تا چو جانِ خود جهان هم جاودان دارد تو را!

من آفتاب پرستم، ولى نمى دانم چگونه بايد خورشيد را شكار كنم؟!