A L I’s Reviews > برج سکوت: در مرز دیدار روشنان > Status Update

نمیدانم زیستن ارزش همه‌ء آن چیزهایی را که در طول زندگی از دست می‌دهیم دارد یا نه، چیزهایی که وقتی از دست می‌روند جایشان حفره‌ای سیاه دهان باز می‌کند که با هیچ چیز پر شدنی نیست و تا آخرین روز زندگی، هر بار که به آن حفره می‌رسیم، در سیاهی بی‌پایان دست و پا می‌زنیم و رنج می‌کشیم... رنجی که از جنس سرب است، در عمق وجود آدمی رسوب می‌کند و بالا نمی‌آید تا به کسی گفته شود...
درد و غمی جاودان و همیشه تازه...