A L I > Recent Status Updates

«جرج خروسه» دید که اربابش و مرد انگلیسی پرنده‌هایشان را بزور نگهداشته‌اند و هر دو سرشان را بلند کرده‌اند و به لبهای داور وسط چشم دوخته‌اند.
«میدان!»

چند نسل برده‌داری، ذره ذره پول جمع کردن، تجاوز، مرگ، بیماری، بیگاری، حمالی، تحقیر، جنگ، جدایی، و آزادی، مشروط به هر آن چیزیست که بعد از «میدان» گفتن داور وسط به وقوع خواهد پیوست‌.
صادقانه جرأت ادامه دادن ندارم!

« خدا کجا زندگی می‌کند؟ »
« خدا آنجا زندگی می‌کند که خورشید از آنجا می‌آید »

فداکاری، شهوتی آن‌قدر نیرومند است که در برابر آن، شهوت نفس و گرسنگی ناچیز است. این شهوت، قربانی خود را ‌در عین اثبات شخصیتش نابود می‌کند. کسی یا چیزی که انسان خود را به خاطرش فدا می ‌کند، اهمیتی ندارد. ممکن است شایسته آن فداکاری باشد، ممکن است نباشد. هیچ شرابی تا این پایه مستی آور نیست. انسان هنگامی که خود را فدا می‌کند، برای یک آن، از خدای خود نیز بزرگ‌تر است، زیرا خدا که قادر مطلق است نیز نمی‌تواند خود را فدا کند.

نمیدانم زیستن ارزش همه‌ء آن چیزهایی را که در طول زندگی از دست می‌دهیم دارد یا نه، چیزهایی که وقتی از دست می‌روند جایشان حفره‌ای سیاه دهان باز می‌کند که با هیچ چیز پر شدنی نیست و تا آخرین روز زندگی، هر بار که به آن حفره می‌رسیم، در سیاهی بی‌پایان دست و پا می‌زنیم و رنج می‌کشیم... رنجی که از جنس سرب است، در عمق وجود آدمی رسوب می‌کند و بالا نمی‌آید تا به کسی گفته شود...
درد و غمی جاودان و همیشه تازه...

هر جلسه حول یه جمله می چرخه و با مثال های متعدد، مستمر سعی در نقش زدن اون در ذهن داره.
کلیت محور کتاب هم علی الظاهر با تکیه بر "حسرت" و "غم" انسانه.
یه کم تحمل میخواد ادامه دادنش

تیم مارشال تو منوتو کار نمیکنه؟

پاره ای از متن برای مشاهده ترجمه سخت این کتاب(پارسه):

" دانشمندان از بی‌دین شدن جوامع غربی بسیار راضی‌اند، و بیشتر مایل‌اند به مبهم‌گرایی یا حسرت نویسندگانی مشکوک باشند که در اشکال مختلف دین چیزی بیش از خرافات، جهل، یا حداکثر، رفتار روان‌شناختی، نهادهای اجتماعی و ایدئولوژی ابتدایی را می بینند که خوشبختانه در اثر پیشرفت تفکر علمی و پیروزی تکنولوژی کنار گذاشته شده اند. "

" بدیهی است که در هر فرهنگی می‌توان با آزادی کامل رش کرد "

بخشی داره درباره جستجوی خاستگاه دین
توضیح میده نظریه "جاندارپنداری" رو در واقع دو نظریه ی دیگر رد کردند و ادعا کردند که تونستند "پیشاجاندار پنداری " رو پیدا کنند
اولین نظریه، " خدای متعال" بوده و دومی نظریه، مانا.
این سوال که چرا تئوری خدای متعال دیده نشد رو به این دلیل شرح داده که متاسفانه(خود میرچا الیاده گفته) این تئوری خام توسط قوم شناسی کاتولیک، تبدیل به یه نظریه متعصبانه خداپرستی شده علی رغم شایستگی!

در واقع جستجوی یک وحی پیشاموسایی، سلسله بحران هایی را رقم زد که قلمرو مسیحیت غربی را کاملا تکان داد و سرانجام راه را برای ایدئولوژی های طبیعت گرایانه و اثبات‌گرایی قرن نوزدهمی گشود.

تویی آن بانو که می خرامی
چون برگ،
و بر می‌نشانی بر درخت،
آتش پاییز را ...

داستان " زانو زدن در برابر آفتاب " از " ارکسین کالدول " رو تو مترو صادقیه شروع کردم، ایستاده تا کرج ادامه اش دادم، پیاده شدم، از پل فردیس قدم زنان رفتم داخل شهر و خواندن رو قطع نکردم. رسیدم خونه و به زنم گفتم بذار من این داستان رو همینجا تموم کنم و بعد لباسام رو عوض کنم. پشت در نشستم، و بالاخره رسیدم ته داستان!

تو دادرسیِ‌دوم، بخش ۷، رفیق و هم‌حزبیِ روباشُف که در حال حاضر دشمنش حساب میشه میاد تو سلول و یه جدال کلامی بیست صفحه ای دارن با هم. تا اینجا که به نظر مغز اثر بوده. برای مثال:

" تا بوده ملت ها و طبقات مردم همیشه در وضعیت دفاع از خود زندگی کرده اند و این موضوع آن ها را تا ابد وادار می کند که عمل به انسان گرایی را به وقت دیگری موکول کنند "

ملا احمد تو باب اول دلیل سیاه دلی برخی علما رو در مقایسه با عوام، کنار گذاشتن علم اخلاق در ابتدای راه کسب علم و بعد از اون، اظهار فضیلت بر عامه مردم با وجود عدم کسب معارف اخلاقی عنوان کرده!

احساس آدمی، به تنهایی، دلیلی قابل ارائه نیست، و خود می تواند دلیلی مقبول و منطقی در باب گرفتاری به بیماری بدگمانی باشد؛ و روزی، شاید، آن احساس، مدلل شود و معقول، که دیگر از کریم خان زند، جز جسدی پوسیده بر جای نمانده باشد.

وقتی زئوس سرنوشت آخائی رو شکست مقدر می کنه و خشم‌خودش رو سرشون فریاد میزنه همه از ترس میدون رو خالی می کنن و پا به فرار میذارن به جز دیومد. اون بر خلاف تمامی لشگریان به تنهایی بسوی هکتور میره تا بجنگه.
بعدها که ورق برمیگرده و لشگر دوباره میاد به عرصه جنگ، کتاب درباره دیومد اینطور میگه:

در میان این لشگریانِ بسیار هیچ کس نتوانست لاف زند که پیش از دیومد اسبان تندرو خود را برانگیخته و از خندق گذشته و به جنگ تاخته باشد.

آگاممنون پادشاه مردم آخائی، که عرصه رو تنگ دیده رو میکنه به زئوس و التماسش می کنه.( زئوس سرنوشت‌شون رو شکست مقدر کرده)
یه قسمتش هست که شاهکاره؛ میگه:

ای زئوس بزرگ، آیا هرگز این همه ناسازگاری را بهر شاهی که برتر از همه شاهان است کرده ای؟ و آیا هرگز این همه سرافرازی را از او گرفته ای؟

منلاس، وی را که در پیشاپیش سپاهیان گام های بلند بر می داشت باز شناخت.
مانند شیری که گرفتار گرسنگی جانکاهی ست و چون مرالی، دشتی یا گوزنی سرفراز در بیشه خود ببیند شاد می شود و ناگهان آن را درهم می شکند هر چند که دسته شکاری از سگان سبک رو و جوانانی گرم خیز در پی آن باشند، منلاس هم بدین سان شادمان شد و آرزومند بود آن بزهکار را کیفر دهد. پس همان دم با سلاح از گردونه خویش فرو جست.

هر زمینی آبی دارد. خو، زمین حکم تن آدمی‌زاد را دارد، پر است از رگ و پی. اگر رگ دست را بزنی یا حجامت کنی خون یواش یواش در می آید، عین قنات. خو، برای صحت مزاج هم خوب است. اما اگر گردن آدم را بزنی چطور؟ خو، جونش با خونش در می آید. عین این چاه های موتوری. تن این زمینی که ما می شناسیم، آن قدرها خون ندارد که جواب این همه چاه را بدهد. خو، دل آدم می سوزد.
و ساکت شد.

زنی، مثلا جِین، با مردی باهوش، زرنگ و عاطفی که جاذبه جنسی دارد، ازدواج می کند. ما او را به نام دیک می‌شناسیم؛ این فرویدی ترین اسم دنیاست!

نویسندگی شغل تنهایی است. کسانی که به کارتان اعتقاد دارند باعث پیشرفتتان خواهند شد. آن ها مجبور نیستند آن را دائم به شما بگویند، اعتقادشان کافی است!