Rojin’s Reviews > پایان رابطه > Status Update

"شگفت است که ذهن انسان چگونه به پس و‌ پیش نوسان می‌کند، از یک سر به سر دیگر. آیا حقیقت در نقطه ای در این نوسان آونگ قرار دارد، در آن نقطه که هرگز قرار نمی گیرد، نه در میانه عمود یکنواخت آنجا که سرانجام همچون پرچمی که باد به آن نمیخورد آونگ می‌شود، بلکه با زاويه، نزدیک به یکی از دو‌ سر؟ کاش معجزه ای میتوانست آونگ را در زاویه ی شصت درجه نگه دارد، آنوقت آدم می‌توانست باور کند که حقیقت آنجاست."

احساس بدبختی را بسیار آسانتر از احساس خوشبختی می‌توان بیان کرد. به نظر می‌رسد که به وقت درماندگی از وجود خویش آگاه می‌شویم، هرچند ممکن است این آگاهی شکل خودپسندی نفرت‌انگیز به خود می‌گیرد. این درد من خاص من است، این عصب که درهم کشیده می‌شود به من تعلق دارد نه هیچکس دیگر. اما خوشبختی مارا نابود می‌کند: هویت‌مان را گم میکنیم.

گرین میگوید: "شاید توانایی رمان نویس در فراموش کردن بیش از دیگر آدمها باشد. آنچه او فراموش می‌کند زمین حاصلخیزی است که تخیلش در آن بارور می‌شود‌. خلاقیت نه از یادآوری واقعیت بلکه از فراموش کردن آن و درنتیجه حاصلخیر کردن تخیل ناشی می‌شود."
چقدرررر زیبا💫