Ozan ’s Reviews > Madam Bovary > Status Update

Jonathan D. Culler'in ''Madam Bovary'' romanına yazdığı son söz zorlu bir okuma, okurken cidden yordu beni.

Roman burada bitti, sadece okunmayı bekleyen son söz kaldı.

Romanın sonunda Homeis gibi aşağılık bir insana ve onun toplumda yükselişinden dolayı insanlara karşı yüreğimde çok soğuk bir öfke var şu anda.

Tam anlamıyla göğsümün içinde bir soğukluk hissediyorum, sanki yüreğim buz kesmiş ve her soluk verişimde yüreğimden gelen buz gibi havayı burun deliklerimden dışarıya veriyorum.

Roman okuduğum her klasik roman gibi sonlarına doğru çok sürükleyici bir hale geldi.

Lheureux, Bovary ailesini yıkıma doğru götürüyor. Lheureux tuhafiye dükkanı işleten manipülatif bir tefeci.Sanki fedakarca iyilik yapıyormuş gibi bir hava vererek yüksek faizli senetler imzalatarak borç para veriyor, sonra gene iyilik yapıyormuş gibi bir hava vererek bu senetleri vadesi daha uzun senetlerle yeniliyor ve faiz de gittikçe artıyor.Tam bir içinden çıkılmaz borç batağına sürüklenmiş durumda Bovary ailesi.

Charles'ın babasının 58 yaşında beyin kanamasından ölmesi dikkatimi çekti çünkü Gustave Flaubert'in kendisi de 59 yaşında beyin kanamasından ölüyor. Ellili yaşlarının sonlarında beyin kanamasından ölmek 19. Yüzyıl Fransa'sında sıklıkla görülen bir şeydi sanırım.

Kadınlardan çok iyi anlayan ve bu sayede güzel Emma'nın nasıl bir kadın olduğunu hemen çözen çapkın Rudolph kurnazca ne yaptı etti Emma'yı tavladı... Emma'nın evli bir kadın olmasının yanı sıra bunda beni en çok üzen kısım ise Rudolph'un daha en başından ileride Emma'dan sıkıldığında Emma'yı başından nasıl savacağının bir yolunu bulması gerektiğini aklından geçirmesi oldu.

Tamam Charles biraz odun, ama hemen hemen bütün kocalar böyle odun değil mi ?Eski okul arkadaşlarının her birinin onun aksine şimdi romantik kocaları ile çok eğlenceli hayatlar yaşadığına inanması çok güldürdü beni. Açıkçası Charles'ı mumla aratacak daha ne kocalar var tam tersine...Emma ruhundaki boşluğu romantizm ile doldurabileceğini zannediyorsa yanılıyor. Bunun böyle olduğunu roman ilerledikçe göreceğiz sanırım.