Tylluan’s Reviews > Związek na zakręcie. Rozstać się czy być razem? > Status Update

Osoby w zdrowych związkach starają się rozwiązywać konflikty zamiast je eskalować / ignorować.Wiedzą, że różnice zdań, emocji, poglądów, są naturalną częścią każdej relacji i iluzją jest oczekiwanie, że można zgadzać we wszystkim, a życie nie zawsze toczy się spokojnie i przewidywalnie.

To zresztą tęsknota z dzieciństwa-chęć bycia w fuzji z rodzicem, zawsze z nami zgodnym i wychodzącym naprzeciw naszym pragnieniom.

Warto uważać, by nie patrzeć na zachowania partnera zbyt pobłażliwie. Zaślepieni chęcią jego usprawiedliwienia, nie dostrzegamy lub nie chcemy dostrzec, że notorycznie – a nie incydentalnie – przekracza nasze granice. Dotyczy to z sytuacji przemocy: psychicznej, fizycznej, ekonomicznej.
Jeśli partnerka kolejny raz usprawiedliwia takie zachowanie partnera, tym, że „miał ciężki dzień" jest to sytuacja niepokojąca.

Wyjście z relacji z taką osobą jest trudne, bo osoby doświadczające przemocy mają zwykle obniżone poczucie własnej wartości, przez co nie wierzą w siebie ani w swoją sprawczość. Czują się w związku źle, ale obawiają się, że gdy z niego wyjdą, będzie jeszcze gorzej.
Sprawę utrudnia dodatkowo to, że osoby nadużywające swojej siły zazwyczaj nie są permanentnie „złe”. Bywają czarujące i miłe.

Bo nawet najlepszy partner nie ma szans, jeśli druga osoba snuje w głowie limitujące historie i skupia się na rozczarowaniu sobą lub nim.
Nieustanne krytykowanie i okazywanie pogardy świadczą o tym, że partnerzy już dokonali negatywnej oceny i noszą ten obraz w swojej głowie i myślach. Nie są zdolni do wysłuchania jakiejkolwiek uwagi czy skargi, którą kieruje druga strona, nawet jeżeli ta jest adekwatna.

A może, myśląc o „pięknej” relacji, myślimy o takiej, w której partner okazuje nam szacunek? Szanuje naszą autonomię, prawo do decydowania o sobie, nie obraża nas, nie deprecjonuje, nie zawstydza. Czy mamy prawo tego oczekiwać?
Tak, bo każdy zasługuje na szacunek. To niepodważalne i niepodlegające dyskusji ani negocjacjom prawo każdego człowieka.

jedna z taoistycznych mądrości: „Jeżeli robisz coś dla siebie, nie rób tego kosztem innych. Jeżeli robisz coś dla innych, nie rób tego kosztem siebie”

Gdy więc partner zbyt się do nich zbliża, czyli istnieje ryzyko, że 2 kreski połączą się, szybko dorysowują 3, dzięki której mamy trójkąt. I już są między nimi codzienne intensywne treningi na siłowni, wyjątkowo angażująca praca, kochanka. To ostatnie stanowi „idealne” rozwiązanie dla osób bojących się bliskości – od partnera/partnerki można szybko uciec do kochanka/kochanki, a od kochanki/kochanka szybko do partnera

Osoby, których dziecięce lub nastoletnie granice były przekraczane, bo ktoś wchodził do ich przestrzeni jak do siebie, mogą w miłosnej relacji odpalić lęk przed powtórką tego przeżycia. Dlatego zwykle bezpieczniej czują się za murami, i będąc z kimś w związku, potrzebują odskoczni, w którą mogą dać nura, na przykład w: pracę, pasję, sport, nałóg, podróż.

Idealizowanie kogoś, z kim nie jesteśmy w związku, i nurzanie się w fantazjach o tym, „jak fantastycznie mogłoby być, gdyby”, powoduje, że nie angażujemy się w teraźniejszość, na przykład nasz aktualny związek. Warto wiedzieć, że z fikcją żaden człowiek z krwi i kości nie ma szans – żywy partner/partnerka nigdy nie dosięgnie ideału z internetu, naszych wspomnień lub wyobrażeń.

Osoby funkcjonujące w niezdrowych relacjach (miłosnych, rodzinnych, towarzyskich) doświadczają chaosu myśli i spostrzeżeń. Zagubione, nie potrafią ocenić, co jest prawdą, a co złudzeniem. Nie ufają swojej intuicji. Nie wiedzą, co myśleć o tym, czego doświadczają. W głowie kłębią im się pytania i wątpliwości. Czy nasz związek jest dobry czy zły? Czy to zdrowa relacja czy chora? Czy służy mi czy mi szkodzi?