La Muerte’s Reviews > عاشقانه‌ای از قصه‌های کهن ایرانی: روشنک و سپهرداد > Status Update

شاید یک زمان دیگه دوباره بخونمش

اینکه روشنک عزیزم یه پرنده داشت به اسم ماه منیر احساس همزاد پنداری زیادی رو در من ایجاد کرد
به خصوص اون قسمتی که براش گریه کرد و بقیه خدمتکارا بهش خندیدند
گریه کردن برای ادم هایی که ادم های دیگه رو و بعضی حیوانات رو به گریه انداختند خنده دار نیست و قابل قبوله و اگر گریه نکنی چه بسا شاید بی‌احساس و سنگدل هم خطاب بشی

اما وقتی برای حیوانات بی‌گناه و بی‌پناه اشک بریزی مضحکه‌ی جمعی و قابل قبول نیست؟

تو کز محنت دیگران بی‌غمی
نشاید که نامت نهند آدمی
_سعدی