(A) Ghazal (of Hafiz)’s Reviews > یک عاشقانه‌ی آرام > Status Update

پر از شعار، بی‌قانون ترین چیز دنیا مگه عشق نیست؟ پس چرا هر صفحه‌ی کتاب انگار قانونه برای عشق و عشاق؟ نویسنده بیشتر انگار قانون اساسی‌ای داره برای عشق تدوین می‌کنه. شخصیت‌ها هم متعصبن، متعصب به عشق و پر از تردیدن در این باور که باید قاطع باشن.
به نثر کتاب عادت کردم و جملات رو دوست دارم و استیک‌نوت‌های زیادی به گوشه و کنار کتاب چسبوندم.
ولی خود کتاب؟ فعلاً نمی‌فهمم دقیقاً سنگ چی رو اینقدر محکم به سینه می‌‌زنه.