Marcia’s Reviews > Slechte gewoontes > Status Update

Door mijn trans zijn was ik enerzijds te snel volwassen geworden qua zelfkennis, maar was ik anderzijds kinderlijk en onzeker gebleven in de relaties met mijn dierbaren.

Voordat je er enigszins aan toekomt om jezelf te definiëren, beginnen anderen jouw contouren al te schetsen met hun vooroordelen en vuile opmerkingen.

Op televisie zeiden ze dat Madrid een stad was waar jongens met make-up op dansten tot diep in de nacht. In San Blas, mijn stukje Madrid, vonden de volwassenen het daarentegen heel gewoon om te discussiëren over wat nou erger was: een zoon die drugsverslaafd is of een zoon die homoseksueel is.

Ik was bang dat mijn ouders niet meer van me zouden houden als ze wisten dat ik anders was. Als je volwassenen hoort spreken over mensen die afwijken van de norm, laat dat onuitwisbare sporen bij je na. Wij meisjes zijn gewend om braaf te luisteren en toch weet je nooit hoe iets bij een van ons binnenkomt; met één enkel woord kun je iemand voorgoed beschadigen.

Dat mannen gewelddadig waren, ongeacht wat wij vrouwen doen of laten, was een les die ik nog niet had geleerd.

Je komt erachter dat je een vrouw zult worden door de voorbeelden om je heen, het verlangen naar rolmodellen, de behoefte om te delen in het erfgoed dat vrouwen aan andere vrouwen nalaten en dat mannen vreemd is.