Aliszka’s Reviews > Ferdydurke > Status Update

„Bo też lud tutejszy nie był jeszcze tak wymiętolony przez inteligentów jak owa podmiejska hołota, która w psy umykała przed nami; był odwieczny i nienaruszony, osadzony w sobie, że nawet przechodząc z daleka, czuliśmy moc jak stu tysięcy koni fornalskich spiętrzonych.”

„… przynieść jabłek i ostentacyjnie jadł rozrzucając łupiny. Jadł przeciwko dzieckom.”

„Na bramie podwórzowej siedziały dziecka z umorusanymi palcami wsadzonymi w gęby i gapiły się na chodzących państwa oraz ugadywały coś, aż Zygmunt przepędził je tupnięciem; ale po chwili zaczęły gapić się poprzez sztachety, więc jeszcze raz je przepędził; zaczem ogrodnik Zieliński przegonił je kamieniami — uciekły, ale spod studni ponownie wszczęły gapienie, aż wreszcie Zygmunt dał pokój, Konstanty zaś kazał…”

Najgorsza przygoda głównego bohatera od czasów upupienia go przez Pimkę to ta w domu cioci

Zygmunt jest jak Zbyszko z „Moralność pani Dulskiej”. „Gdowa” Józefka, z którą Zygmunt się spotyka po krzakach

„Wuj, Zygmunt i ciocia nieznacznie rozleźli się po domu za Miętusem, każde na własną rękę. Godność nie pozwalała się przyznać, że szukają. Lecz widok państwa puszczonych w ruch niedbały na pozór i powolny, a przecież uporczywy, był groźniejszy niż widok najbardziej gwałtownego pościgu, i szukałem myśli, czym by tu zażegnać awanturę, wzbierającą, jak wrzód, na horyzoncie”

„był jak fechmistrz napastowany przez kaczkę” XDD

„— Nie! (...) Nie! Bra...ta się nago, bez niczego!” kontekst ma znaczenie...

Ten dialog wywołuje we mnie bardzo mieszane uczucia