پگا’s Reviews > سُلوک > Status Update

که بس او بود که سکوت من،سکوت پیرانه سر مرا،خشم جوان آسای مرا، و اندوه به سالیان مانده در چشمان مرا میفهمید. تنها او بود که میتوانست، که حق یافته بود و من پنداشته بود شایستگی آن دارد تا روح مرا عریان و بی شائبه بنگرد؛زیرا در نظر من،بس او بود که 《خودم》بود و آدمی هرگز روح خود را پنهان نمیدارد از نگاه خود اگر با دل در ریا نباشد.

"دست میبرد به جیبش تا سیگار و فندکش را بیرون بیاورد؛عادت و بیماری عادت کردن به عادت!"