Lina’s Reviews > Ölümsüzlük > Status Update

Sanatçı Salvador Dali'nin ilerleyen yaşlarında çok sevdiği tavşanınından seyahati nedeniyle ayrı kalacağı sorununu 'çözümleyen' karısı Gala'nın yaptığını okurken, "işte tam bir seri katil davranışı " diye düşündüm. Pek çoğu kurbanlarından birer hatıra alıp saklarlar, bazıları da onun yaptığı gibi bir parçasını yerler. Dali'nin yerinde olsam onu asla affetmezdim ve terk ederdim...Agnes, Dali gibi iken; kız kardeşi Laura, Gala gibiymiş. Anlatmış diğer örneklerle Kundera.

Yok arkadaş, kız kardeşimle ufak tefek kıskançlık- taklit etme-suçlama gibi konularla abla olarak karşı karşıya gelsem de böylesini yapmaz, hatta düşünemez bile Balık burcu kız kardeşim:)

Kundera, insanın kendi benliğinin özgünlüğünü doğrulamak ve taklit edilemez biricikliğine inandırmak için iki yolu olduğunu öne sürüyor:
Eksiltme veya ekleme yöntemi.

Eksiltme, dış dünyadan gelen ve ödünç alınmış ne varsa benliğinden çıkarıp atmaya dayanırken; ekleme bunun tam tersi şekilde benliğini daha görünür kılmaya, anlaşılmayı kolaylaştırmaya yönelik özelliklerin yüklenmesi olduğunu açıklıyor. Fakat verdiği örneklerle ekleme yönteminin insanlık için zararlı sonuçlara yol açabileceğine dikkat çekerek. Aynı zamanda bireyin ben'ine bir köpek, kedi, okyanus aşkı...katması eğlenceli olabilirken; bunun yerine komünizm-faşizim-antifaşizim-ateizim-kilise-vatan-Hitler-Mussolini...aşkı gibi kavramları eklemeye kalktığında her iki durumda da bir paradoksun içine düşer diyor. Artık eklenen bu simgelerin propogandacısı haline geldiğinden ve olabildiği kadar çok kişinin kendine benzemesi için her şeyi yapacağından bu kez de kendi ben'lerinin taklit edilemeyecek biricikliği silinip gider diyor.

Bu bölümü okuduktan sonra düşündüm: büyürken aileden-okuldan-çevremden etkilenerek ekleme yöntemini kullanmışım çoğu kez...oysa şimdi yaş ilerleyince anlamı kalmamış benim için çoğu eklediklerimin... farkına varmadan üçer beşer eksiltmişim meğerse yıllar boyu:))

Beden bakımı gibi ruh bakımı yapmak adına üç dört ayda bir alışkanlıklarımıza ekleme çıkarma yapmak durumu çıkıyor.
Çaydan şekeri çıkarmak mesela. Ay şekerim hayatta olmaz, çayı şekersiz içemem. Yemezler!
Eksilteceksin! Bitti.
Aynen Lina!

Gala'nın tavşan dostundan yemek yapması hazırlıksız yakalandığını bir sahne. Fasulye'de evin domuzu vardı, ismi de vardı hatırlayamadım. Onu yemediler. Gala dediğin gibi gizli katil.
Fakat orda Kundera felsefeyi derinleştiriyor tabii. Önceki sayfalarda 'insan yüzü müdür' diye ortaya attığı konuyu bu sefer bedene getiriyor.
Laura'nın sevgilisinden ayrıldığında lavaboya kusması enteresan.

Fakat Agnes kustuğuna inanmıyor. Kusmak onun gerçeği değil, şiiriydi: Umutsuzluğun ve tiksintinin metaforu, lirik simgesiydi, diyor.

Laura'nın davranışları dikkat çekmek, gösterilen ilgiden keyif duymak ve kız kardeşine suçluluk hissettirmek üzerine kurulu maalesef...

Laura'nın davranışları dediğin gibi ve ta çocukluğundan beri değil mi?
İki kız kardeşi zıt yaşantılar olarak Agnes'i ulvi, Laura'yı da dünyevi diye de okuyorum.