Marcia’s Reviews > Het duurt eeuwig en dan is het voorbij > Status Update

Ik voel me zoals ik me voelde die zomer dat ik in een tent in mijn moeders achtertuin ging wonen en alle Narnia-boeken las. De zomer van de draagbare typemachine. De zomer van perzikkleurig papier en groene inkt. Ik voel dat er iets anders mogelijk is.

Het is duidelijk dat er geen eenvoudig begin of eenvoudig einde is. Elk levend ding is de geschiedenis en toekomst van alle dode dingen. Elk dood ding is de toekomst van alle levende dingen.

Dit is hoe het einde van de wereld er altijd uitzag. Acht snelwegbanen leeg en grijs in het rode licht van de ondergaande zon.

Vroeger waren zombies drugsver-slaafden, televisiekijkers, videogamers. Nu zijn zombies zombies. En consumenten consumenten.

Ik ben vandaag mijn linkerarm kwijtgeraakt. Hij ging er precies bij de schouder af. Janice 2 heeft hem opgeraapt en meegenomen naar het hotel. Ik had gedacht dat het mijn evenwicht erger zou verstoren. Het is als naar de kapper gaan. De lucht beweegt anders rond mijn overgebleven delen. Ook afwisselend een gevoel van nieuwheid en minderheid - vrije ik, ondode ik, kijk niet naar me.