Bahar Baradaran’s Reviews > تاریخ تمدن: مشرق زمین > Status Update

اکبرشاه:
اكنون، به تعداد اديان دسته بندى و فرقه هست. پس ما بايد آنها را يكى كنيم، اما به شكلى كه هم «يكى» باشد و هم «همه». با اين مزيت بزرگ كه آنچه را در دينى خوب است از دست ندهد، و از آن طرف هم آنچه را در آن ديگری بهتر است به دست آورد.

اكبر كه از دسته بندی های دينى قلمروش به ستوه آمده بود سرانجام خود بر آن شد كه دين نويى را ترويج كند‌ كه به شكل ساده ای جوهر اين دين هاى متخاصم را در بر داشته باشد…

چنان به نظر مى رسد كه فلسفه روز محشر، در آن زمان كه پارسيان بر فلسطين تسلط پيدا كردند، [ از دین زرتشت] به يهوديان انتقال پيدا كرده باشد. اين خود وسيله بسيار مؤثرى بود كه كودكان را مى ترسانيد تا پيوسته در فرمان پدر و مادر خويش باشند.

جنبه اخلاقى دين زرتشت عالی تر و شگفت انگیز تر از جنبه دينى و الاهى آن است؛ اين طرز تصور به زندگی روزانه آدمى شرافت و مفهومى مى بخشد كه از ديد قرون وسطايى نسبت به انسان يا از ديد جارى در اين ايام هرگز فراهم نمى شود.

[در دین زرتشت] سر دسته شياطين انگره مئين يوه، يا اهريمن، فرمانرواى تاريكى و حاكم بر عالم سفلا و نمونه ی اول شيطان پر كارى است كه ظاهراً يهوديان آن را از پارس اقتباس كرده و همچون ميراثى به جهان مسيحيت انتقال داده اند.

دولت آشور بارها بر سرزمين ماد حمله كرده، هر بار چنان پنداشته بود كه ماد چنان شكست خورده كه ديگر ياراى برابرى با آن را ندارد، ولى بعدها معلوم شده بود كه مردم اين سرزمين از مبارزه براى به دست آوردن آزادى خسته نمى شوند.

تكامل و تطور اخلاقى بشر مستلزم آن است كه، در زمانه اى متوالى، آدمى در تصويرى كه از خداى خود مى سازد تجديدنظر كند، تا آن را با اين تطور اخلاقى هماهنگ سازد.

ظاهراً دين در تخفيف قساوت و بيرحمى آشور هيچ تاثير نداشته. درواقع دين برحسب ذوق و سليقه و احتياج شاهان تغيير شكل مى داده است.خداى ملى روح جنگی داشت و بر دشمنان خود رحم نمى كرد. در چنان محيطى طبيعتا چیزی جز علم جنگ و خونريزى ترقى نمى كند

تمدن بابلى براى بشريت آن ثمربخشى تمدن مصرى، يا تنوع و عمق تمدن هندى، يا دقت و پختگی تمدن چینی را نداشت؛ با وجود اين، داستان هاى فريبنده ی زيبايى به يادگار گذاشت كه با ميانجيگری يهوديان پاره اى از داستانهاى دينى اروپا را تشكيل مى دهد

یک ملت با روح رواقى متولد می شود، و با روح اپیكورى از دنيا مى رود. همانگونه كه يک ضرب المثل قديمى مى گويد، بر گهواره اش مذهب ايستاده است، و فلسفه آن ملت را به گور مى خواباند.