Fryderyk Franciszek Adam’s Reviews > Murder in the Cathedral > Status Update

Tak i tej zimy świat musi być oczyszczony
albo będziemy mieli
Kwaśną jedynie wiosnę, uschłe lato
i puste żniwa.

Czy dnie stają się dłuższe?
Dłuższy, ciemniejszy dzień, krótsza,
chłodniejsza noc.
Głuche, parne powietrze: lecz wiatr
się gromadzi na Wschodzie.
Kruk, wygłodniały, siedzi w polu baczny;
a w lesie
Sowa powtarza, próbuje pustą nutę śmierci.

Część II

prawdziwym męczennikiem jest ten, kto
stał się instrumentem Boga, kto wolę swoją zatracił w woli
Boga i nie pożąda dla siebie niczego, nawet chwały męczeństwa.

Męczeństwo chrześcijańskie nigdy nie jest przypadkiem,
gdyż święci nie stają się świętymi przez przypadek. Tym
mniej chrześcijańskie męczeństwo jest wynikiem ludzkiej
woli zostania świętym, tak jak przez machinacje i wolę zostaje się władcą ludzi.

Ci ludzie, Jego uczniowie, podobnych rzeczy nie znali: puścili się w podróż daleką, by cierpieć na lądzie i na morzu, aby znosić tortury, więzienia, rozczarowanie i śmierć męczeńską. Cóż tedy przez pokój rozumiał? Jeśli o to pytacie, winniście pamiętać, że mówił także i to:
„Daję wam nie jak świat daje". Tak więc dał uczniom swoim
pokój, lepz nie ten, który świat daje.

Rozważcie teraz, co sam nasz Pan powiedział o pokoju.
Powiedział uczniom swoim: „Pokój zostawiam wam, pokój
wam daję". Czy pokój tak rozumiał, jak my go rozumiemy:
królestwo Anglii w pokoju z sąsiadami, baronowie w pokoju
z Królem, gospodarz liczący zysk w pokoju zdobyty, palenisko sprzątnięte, najlepsze wino na stole dla przyjaciela, żona
dzieciom nucąca?

A teraz pomyślcie przez chwilę, co znaczy słowo „pokój". Czy zdaje się to wam dziwne, że głoszą go Aniołowie, gdy świat jest nieustannie
nękany przez wojnę łub strach przed wojną? Czy zdaje się
wam, iż głosy anielskie są w błędzie, iż obietnica ich była
oszustwem i rozczarowaniem?

Interludium
Arcybiskup
wygłasza kazanie w Katedrze,
w Dzień Narodzenia Pańskiego
1170 roku

TOMASZ
Wiem, że historia wyciąga przedziwne wnioski
Z bardzo odległych przesłanek, i to
w sposób beztroski,
Zresztą w każdej epoce. Ale za każde zło,
Za każdą zbrodnię, wyzysk, krzywdę, świętokradztwo,
Za każde uciemiężenie i każdy błysk
topora
Ty zapłacisz; i ty, i ty — kiedy nadejdzie
pora. Także i ty.
Ja dłużej już ani działać, ani cierpieć
nie mogę;
Wkrótce aż po rękojeść miecza w ostatnią
wyruszam drogę.