Aliszka’s Reviews > Ferdydurke > Status Update

„Gdyż jak dotąd bała się panicznie ludzi i będąc wychowaną przez ciotkę moją, już zatraconą w kupie, Hurlecką, z domu Lin, oraz przez służbę w pewnej arystokratycznej izolacji, nigdy nikomu nie zwierzała się z obawy, by nie być skrytykowana i osądzona ujemnie, i była jak gdyby nie załatwiona, nie określona i nie wyznaczona wewnętrznie, nie skontrolowana i niepewna wrażenia, jakie wywiera.” Damn...nic się nie zmieniło

„Była to wielka specjalistka oczekiwania, łagodna, bierna, nieśmiała i dlatego często chorowała na zęby, gdyż nadawała się doskonale do poczekalni dentystycznej, a zęby jej o tym wiedziały.” To dalszy ciąg, ale to zdanie jest tak piękne i wywołujące emocje, że musiałam je wyróżnić

„...fortepianie, albo troszeczkę chodziła i mówiła coś, a przede wszystkim czekała i czekała, i czekała na tego, który nadejdzie, pokocha, porwie.”

„...szyby w dal. Nie egzystowała aż dotąd w nadziei, że znajdzie się ktoś, kto ją posiędzie. I oto nie tylko znalazł się, ale w dodatku porwał!” so real w odniesieniu do fantazji kobiet w „młodzieżówkach”

„Szalenie jej to pochlebiło, gdyż jak dotąd tylko robiła robótki albo studiowała, albo siedziała i gapiła się, albo nudziła się, albo chodziła na spacer, albo wyglądała oknem, albo grała na fortepianie, albo pracowała filantropijnim w instytucji «Społem», albo zdawała egzaminy z hodowli warzyw, albo flirtowała i tańczyła przy dźwiękach muzyki, albo jeździła do uzdrowisk, albo uprawiała konwersację i patrzyła przez..”

„..., że się ją kocha.”

„Jakże jednak wyjęzyczyć się w takim dworze, jak przedstawić całą historię, wstyd nie dozwalał mówienia i wolałem raczej resztę życia spędzić w szuwarach niż występować z tym przed ludźmi. Nigdy! Lepiej już przyjąć, że ją porwałem, że uciekamy razem z domu rodziców, to było znacznie dojrzalsze — łatwiejsze do przyjęcia. I przyjmując to nie potrzebowałem nic jej wyjaśniać i tłumaczyć, gdyż kobieta zawsze przyjmie...”

„Szukałem związku z czymś, nowego, chociażby tymczasowego układu, żeby nie sterczeć w pustym.”

„Śmiertelna rozpacz złapała mnie i przycisnęła. Byłem zinfantylizowany do szczętu. Dokąd biec? Wracać do dworu? Tam nic — plaskanina, packanina i przewalanie się w kupie. Dokąd się zwrócić, co począć, jak się ułożyć na świecie? Gdzie się umieścić? Byłem sam, gorzej niż sam, bo zdziecinniały. Nie mogłem długo sam, bez związku z niczym.”

„Księżyc wypływał zza chmur, lecz nie był to księżyc, tylko pupa”