Daria’s Reviews > Przebudzenie > Status Update

Poczuj dzwoniący telefon, poczuj szarpanie nerwów, poczuj kierownicę w samochodzie. Innymi słowy, zbliż się do rzeczywistości, niech napięcie czy spokój sobie trwa.

Piękno czynu nie polega na tym, że stał się on nawykiem, ale na jego wrażliwości, świadomości, jasności spostrzegania i celowości reakcji.
Mogę powiedzieć “tak” jednemu żebrakowi, a innemu “nie”.
Nie jestem zniewolony przez żadne uwarunkowania ani zaprogramowanie ze strony dotychczasowych doświadczeń lub mojej kultury.

Przyjemne doświadczenia dodają życiu uroku. Doświadczenia bolesne tego nie zapewniają. Jednak doświadczenia przyjemne - choć dodają uroku - same w sobie nie mogą prowadzić do rozwoju. Cierpnie wskazuje na istnienie w tobie takich obszarów, które są jeszcze nierozwinięte, które muszą dojrzeć, ulec transformacji i zmianie.

Nigdy nie jesteś przepełniony swym “ja” jak wtedy, gdy cierpisz.
Nigdy nie jesteś tak skoncentrowany na sobie ja wtedy, gdy jesteś przygnębiony. Nigdy nie jesteś bliższy zapomnienia siebie ja wówczas, gdy jesteś szczęśliwy.
Zauważ, jak świadomy jesteś swego zęba, gdy Cię boli. Kiedy ten ból ustąpi, nie uświadamiasz sobie nawet, iż twój ząb istnieje.

Mówienie ludziom “nie” jest wspaniałą rzeczą, jest to część przebudzenia. Przebudzenie to życie nie według reguł narzucanych mi przez innych, ale zgodnie z tym, jak tobie się wydaje. To nie jest egoizm. Egoizmem jest wymaganie od innych, by żyli życiem, które akurat tobie wydaje się najwłaściwsze.
Życie swoim życiem nie jest egoizmem.

Co sobie uświadamiasz, to też kontrolujesz; to, czego sobie nie uświadamiasz, kontroluje Ciebie.

Widzimy rzeczy i ludzi nie takimi jacy są, ale takimi, jacy my jesteśmy.

Uświadom sobie to, co mówisz, to, co robisz, bądź świadom tego, co myślisz, bądź świadom tego jak działasz, bądź świadom swych motywów, tego, skąd one się biorą.
Nieświadome życie nie jest warte tego, by je przeżyć. Nieświadome życie jest życiem mechanicznym.
Równie dobrze mógłbyś być kamieniem lub drewnem.

Obserwuj. Kiedy prowadzisz rozmowę-czy jesteś tego świadomy, czy jedynie identyfikujesz się z tą rozmową? Kiedy byłeś na kogoś zły, byłeś świadom tego, że jesteś po prostu zły czy też identyf. się ze złością? Potem przeanalizowałeś swoje doświadczenie i starałeś się je zrozumieć? Z czego ta złość się brała, co ją spowodowało? Można jedynie zmieniać to, co poddaje się zrozumieniu.

Większość ludzi nie przeżywa swego życia świadomie. Prowadzą życie mechaniczne, myślą mechanicznie - zazwyczaj cudzymi myślami - mechanicznie przeżywają emocje, mechanicznie działają, mechanicznie reagują.

Cierpisz z powodu emocji dlatego, że identyfikujesz się z nimi. Mówisz “jestem przygnębiony”. A to nieprawda. Ty nie jesteś przygnębiony. Ty doświadczasz TERAZ przygnębienia. Nie jesteś przecież swą depresją, lękiem, radością. Może jest w Tobie, akurat w tym momencie zachwyt - ale poczekaj, to się zmieni, nie będzie trwało wiecznie. Nigdy nic nie trwa wiecznie, wszystko się zmienia.