Marcia’s Reviews > Mensen als zonnen en mensen als manen > Status Update

Normaal.
Normaal, zegt ze
Mijn moeders poging tot troost is een mes. Met elk woord kerft ze waarheden in mijn huid, zo diep dat ze haast over mijn botten schraapt. Als het bloeden ooit stopt, en de korstjes drogen, dan zullen de littekens een waarschuwing zijn: ik ben niet normaal, maar hoor er wel naar te streven.

‘Elke jongen die ik ontmoet maakt een versie van mij in zijn hoofd,’ herhaal ik, en ik voel me een norse leraar. ‘Als ik genoeg jongens verzamel en al die versies als puzzelstukjes bij elkaar zet, dan wordt het plaatje, het concept Lanny, pas compleet.’