aceottokaji’s Reviews > Cesarstwo potępionych > Status Update

Ale żeby Jay Kristoff zaszczepił tak wiele nadziei na przestrzeni dwóch rozdziałów? Czas świetować!

P.S. ociągałam się x miesięcy z powrotem do Cesarstwa Potępionych, ponieważ po pierwsze szkoda mi było kończyć ten genialny tom od razu, a po drugie nie mogłam się pogodzić z nadejściem wątku, który musiał w końcu nadejść. Popi to przewidziała, Gabe się z tym pogodził, ale ja potrzbowałam kilku dodatkowych oddechów ;<

Zbieram szczękę z podłogi i lecimy dalej ;_;

Nie umiem czytać tej książki normalnie. Co dziesiąt stron robię przerwy jakby miało to:
a) uchronić kogokolwiek z bohaterów przed nieuchronnym;
b) przedłużyć tę epicką historię przed jej zakończeniem;
c) zmotywować mój mózg do zapamiętania każdej kąśliwej/przemyślanej/sarkastycznej/zabawnej/absurdalnie-trafnej wypowiedzi bądź dialogu przedstawionego na łamach tego tomiszcza.