Sephtis’s Reviews > Upadek > Status Update

s155 "Zaakceptowałem swoją dwoistość, zamiast się nią trapić. Wręcz przeciwnie, umościłem się w niej i znalazłem komfort jakiego szukałem przez całe życie. Mówiłem panu, że istotą rzeczy jest uniknięcie osąd. Istota rzeczy polega na tym, żeby można było pozwolić sobie na wszystko, nawet gdyby od czasu do czasu należało wykrzyczeć własną nikczemność."

"A zatem wyjścia są zamknięte. Szczęśliwy i osądzany lub rozgrzeszony i nieszczęśliwy. Jeśli chodzi o mnie, niesprawiedliwość była jeszcze większa: zostałem skazany za minione szczęście. Długo żyłem w złudzeniu powszechnej zgody, gdy z wszystkich stron spadły na mnie, choć byłem roztargniony i uśmiechnięty, osądy, strzały i kpiny. Od dnia gdy zapaliła mi sie czerwona lampka, odzyskałem jasność widzenia."

"Drogi przyjacielu, nie dawajmy im pretekstu do osądzania nas, nawet najmniejszego! Bo nas rozszarpią! Obowiązują nas te same środki ostrożności co treserów dzikich zwierząt. Jeśli przed wejściem do klatki na własne nieszczęście skaleczymy się brzytwą, cóż za wyżerka dla bestii! Zrozumiałem to w dniu, gdy nagle zrodził się we mnie domysł, że może nie jestem tak znów godny podziwu. Od tamtej chwili zrobiłem sie nieufn

Nie byłem z dostatecznie szlachetnego kruszcu, żeby wybaczyć zniewagi, ale w końcu zawsze o nich zapominałem. A ktoś, kto sądził, że go nienawidzę, nie mógł ochłonąć ze zdumienia, że witam go z szerokim uśmiechem. Zależnie od usposobienia podziwiał moją wielkoduszność albo też gardził moją tchórzliwością [...] Ta sama ułomność, która przyczyniła się so mojej obojętności lub niewdzięczności, czyniła mnie wówczas wspan