Soph’s Reviews > Martelaar! > Status Update

Mijn God, nu pas moet ik eraan denken dat mensen doodgaan.
Maar... maar ook ik? Niet vergeten dat het vooralsnog aardbeientijd is.
- Clarice Lispector

‘Waarom zou je alleen maar het Cadillac-portier kopen, schat?’ Ze omhelsde me nog steviger, fluisterde vervolgens in mijn oor:
‘Omdat ik wanneer het einde van de wereld komt en wij het in
ons eentje moeten zien te rooien, dan het raampje omlaag kan draaien als het warm wordt.’

Een alfabet is, zoals een leven, een eindige verzameling vormen. Daarmee kun je bijna
alles maken.

Onze mensaaphersenen werden te groot, te groot voor onze hoofden, te groot voor onze moeders om ze te baren. Dus begonnen we al onze extra kennis in taal, in kunst, in verhalen en boeken en liederen te bewaren. Kunst was een manier om ons brein in dat van elkaar op te slaan. Het was pas vrij recent […] dat het idee van kunst-als-louter-versiering opdook.

“Onsterfelijke ziel ziek van verlangen en geketend aan een sterfelijk dier.”
Bijna Plato zeg

“Wat er nog restte van zijn leven had geen zin van zichzelf, wist hij, want die zin kon alleen vorm krijgen in relatie tot anderen.”