Neşe Kalyoncu’s Reviews > Çürümenin Kitabı > Status Update

Bizi hayvanlardan ve hemcinslerimizden ayırt eden sadece bu uykusuz gecelerimizin toplamıdır. Hangi zengin ya da tuhaf fikir, bir uykucunun ürünü olmuştur? Uykunuz iyi mi? Rüyalarınız külfetsiz mi? Anonim güruhu kalabalıklaştırırsınız. Gündüz, düşüncelere düşmandır; güneş karartır onları; ancak gecenin ortasında açılırlar...

Weltschmerz

Yani “dünya acısı” ya da “dünyadan duyulan varoluşsal keder” anlamına gelir.

ile bağlantılıdır. Bu yüzden Arthur Schopenhauer, Hugo von Hofmannsthal, Franz Kafka veya Stefan Zweig gibi isimlerin atmosferiyle birlikte anılır.

Hepten unutulmuş halkların yorgunluğunu gözkapaklarımdan atamıyorum.

Hugo von hofmannsthal

Hakikatlerin ortasında kanaatsiz ve yalnız başına dolaşmak ne bir insanın ne de bir azizin işidir; ama bazen bir şairin işi olabilir…

Kanınızın inceldiğini hissetmektir bu; bir kansızlık cenneti düşlemek ve damarlarınızda gözyaşlarının aktığını işitmektir…

Onların yakınında olunduğunda vücut önce kuvvetlenir, sonra yumuşar ve dağılır. Zira şair bir tahrip etkenidir, bir virüstür, kılık değiştirmiş bir hastalıktır ve harikulade biçimde belirsiz olmasına karşın alyuvarlarımız için en vahim tehlikedir. Onun çevresinde yaşamak mı?

Valery veya Stefan George bizi onlara yanaştığımız yere koyarlar, ya da zihnin biçimsel düzleminde daha talepkar kılarlar: İhtiyaç duymadığımız dehalardır, sadece sanatçılardır. Ama bir Shelley, bir Baudelaire, bir Rilke, organizmamızın en derinine müdahale ederler, organizmamız da bir zaaf gibi benimser onları.

Hakiki bir şairi şundan tanırım: Onunla görüşe görüşe, eserinin mahremiyetinde uzun süre yaşayınca, içimde bir şeyler değişir: eğilimlerim ya da zevklerim filan değil, bizzat kanım; sanki içine ince bir dert sızmış, akışını, kıvamını ve vasfını değiştirmiştir.

Les idées sont des succedanés des chagrins.
Kederlerin yerini fikirler alır.
- Marcel Proust

Keşfedilmemiş bir gezegen kadar uzaksın kendinden