Hamed Manoochehri’s Reviews > ذرت سرخ > Status Update
Hamed Manoochehri
is on page 75 of 400
وسطای فصل پنجم یه فرضیه به نظرم رسید. برگشتم از اول فصل پنجمو خوندم و الان که فصل شِشُمو تموم کردم، فک کنم شواهد کافی برای تبدیل فرضیم به نظریه داشته باشم.
حالا فرضیه چی بود؟ توی کامنت سکشن مینویسم:
— Jun 09, 2026 03:39AM
حالا فرضیه چی بود؟ توی کامنت سکشن مینویسم:
21 likes · Like flag
Hamed’s Previous Updates
Hamed Manoochehri
is 41% done
توضیح در کامنت
چهره مادربزرگ تغییر نکرد.او به مزرعه ذرت خیره بود،مثل اینکه منتظر چیزی باشد.نسیم ملایمی از روی ورودی رودخانه گذشت و موج های خفیفی روی سطح آب پدید آورد.نیلوفرهای آبی به جنبش درآمدند و پرتوهای نور را روی سطح آب شکستند.نیمی از کلاغ ها روی جسد [اسپویلر] و فرزندش نشستند و نصف دیگر روی شاخههای بید ماندندقارقارشان بلند بود.پرهای دم شان در نسیم مثل چتری باز بود و پوست سبز تیره اطراف مقعد شان را آشکار میکرد.
— Jun 19, 2026 05:51AM
چهره مادربزرگ تغییر نکرد.او به مزرعه ذرت خیره بود،مثل اینکه منتظر چیزی باشد.نسیم ملایمی از روی ورودی رودخانه گذشت و موج های خفیفی روی سطح آب پدید آورد.نیلوفرهای آبی به جنبش درآمدند و پرتوهای نور را روی سطح آب شکستند.نیمی از کلاغ ها روی جسد [اسپویلر] و فرزندش نشستند و نصف دیگر روی شاخههای بید ماندندقارقارشان بلند بود.پرهای دم شان در نسیم مثل چتری باز بود و پوست سبز تیره اطراف مقعد شان را آشکار میکرد.
Hamed Manoochehri
is on page 105 of 400
مو یان بیاغراق هر پدیده یا اتفاقیو به ذرت(ذرت خوشهای یا sorghum درستتره بگم) ربط میده/تشبیه میکنه. اینو درک نمیکردم تا اواخر بخش ۸ از قسمت اول. حالا میدونم این راهکار هنرمندانهی نویسنده ست برای نشون دادن اهمیت ذرت در زندگی روستاییان چین. اینکه ذرت پدری هست که نان میده، پناهگاهیه در برابر گلولهها، یا حجلهای که امیدها توش شکل میگیرن و حتی قبرستانیه برای مردمی که امیدشون ناامید شده.
بیاندازه از خوندش لذت میبرم
— Jun 16, 2026 08:27AM
بیاندازه از خوندش لذت میبرم
Hamed Manoochehri
is on page 35 of 400
اومدم فقط برای اینکه شروعش کرده باشم دو صفحه بخونم که یه هو شد ۴ فصل.
فارغ از جذابیت داستان، چیزی که برام زمیننذاشتنیش میکنه پافشاری نویسنده ست بر استفاده از سنسوری اُوِرلود. اما برخلاف اساتیدی مثل پروست، از جملات کوتاه استفاده میکنه و توصیفاتشو تکتیر و مداوم میکوبه به هدف. مخصوصاً اینکه به نظر میاد مو یان فوقتخصص توصیف هر چیز قرمزیه.
— Jun 06, 2026 02:47AM
فارغ از جذابیت داستان، چیزی که برام زمیننذاشتنیش میکنه پافشاری نویسنده ست بر استفاده از سنسوری اُوِرلود. اما برخلاف اساتیدی مثل پروست، از جملات کوتاه استفاده میکنه و توصیفاتشو تکتیر و مداوم میکوبه به هدف. مخصوصاً اینکه به نظر میاد مو یان فوقتخصص توصیف هر چیز قرمزیه.
راستش صد درصد مطمئن نیستم ولی فکر میکنم اشباع حس شنوایی توی این فصل برای برجستهتر کردن حس استیصال و عدمکنترل بر سرنوشت، انتخاب شده.
ما همراه با دخترِ نوجوانِ داستان که داره بُرده میشه برای ازدواجی ناخواسته، صداهای اطرافو میشنویم و میشنویم و میشنویم ولی هیچ کاری از دستمون برنمیاد. هیچ ایدهی درستی از اینکه چه اتفاقی داره میافته و دور برمون دقیقا چه خبره نداریم. انگار که چشممونو بستن و این باعث شده شنیدن هرج و مرج اطراف، برعکس عمل کنه و به درک حسی از محیط اطراف آسیب بزنه و سردرگُمیمونو بیشتر کنه.