Atefe Dtr’s Reviews > تاریخ جهانگشای جوینی > Status Update

«از ابکار ماه‌پیکر، لطیف‌منظر...چهل دختر را از نسل امرا و نوینان که ملازم خدمت بودند اختیار کردند... با اسبان گزیده نزدیک روح او [چنگیز] فرستادند»
«از گوش‌های راست کشتگان پشته جمع کردند»
این ابعاد وحشی‌گری انسان‌ دیگه متعجبم نمی‌کنه.

«ذُباب و ذِباب را از صدورِ صدور جشن ساختند، عُقاب بر عِقاب از لحوم غید عید کردند؛ نسور سور از نحور حور ترتیب دادند...»

ذُباب: مگس
ذِئاب: گرگ‌ها
غید: زنانی که پوست بدنشان نازک و زیباست.
نحور: بالای سینه (ج نحر)
‌نسور: کرکس‌ها

نحن واللهُ فی زمانٍ غشوم/لو رأیناهُ فی المنامِ فزعنا
اصبحَ الناسَ فیه من سوءٍ حال/ حقُ مَن مات منهم أنْ یَهنّا

«چون خبر قدوم ربیع به ربع مسکون و رباع عالم رسید، سبزه چون دل مغمومان از جای برخاست، و هنگام اسحار بر اغصان
اشجار، بلبلان، بر موافقت فاختگان و قماری شیون و نوحه گری آغاز کردند و بر یاد جوانانی که هر بهار بر چهرۀ انوار و ازهار در بساتین و متنزهات مي‌کش و غمگسار بودندی سحاب از دیدها اشک می‌بارید و می‌گفت باران است و غنچه در حسرت غنجان از دلتنگی خون در شیشه می‌کرد و فرامی‌نمود که خنده است
ادامه در کامنت

«…عورتی را دیدند گفت بر من ابقا کنید تا مرواریدی بزرگ دارم بدهم. بعد از مطالبت مروارید گفت آن مروارید را التقام کرده‌ام. شکم او بشکافتند و حبوب مروارید از آنجا برداشتند و بدین سبب بفرمود تا شکم کشتگان را می‌شکافتند» ص ۱۹۸