Atefe Dtr > Recent Status Updates

صفحۀ 139 رو بخونید.

با موهای کوتاه‌شده نشستم توی مترو و این کتاب رو می‌خونم که رسیدم به این جمله: «موهام روی سرم سنگینی می‌کنه» و لبخند زدم.

ابداع دشمن خیلی شبیه بود به کتاب تاریخ زشتی.
«تلاش برای درک دیگران به معنای زدودن کلیشه‌هاست. بی‌آنکه دیگربودگی آن‌ها انکار شود یا نادیده بماند»

فعلاً دارم یه سری کلیدواژه که به نظر خودم مهمه از حرفای آرنت درمیارم. نقد و تحلیل‌هاش خیلی کمه و بین گزارش‌ها مونده. هر جا که برام جالب می‌شه، می‌رم جلو می‌بینم دوباره شرح و گزارش شد:))

«شکست قربانی را می‌خواهند. آن‌ها می‌دانند نظامی که موفق می‌شود قربانی خود را حتی قبل از به دار آویختن نابود کند... با فرسنگ‌ها فاصله... بهترین نظام برای نگه داشتن کل یک ملت در یوغ بردگی است. در بند تسلیم. هیچ چیز از صفوف منظم انسان‌هایی که مانند آدمک به سوی مرگ خود می‌روند هولناک‌تر نیست» (از دیوید روسه به نقل از آرنت)

گرچه نیسانم خزان آرد من اندر ذهن و طبع
آتش نیسان نه بل کاب خزان آورده‌ام

من باید شعرهای خاقانی رو بلند بخونم تا معنی‌ش رو درست بفهمم.
یدونه «ِاِ» اینور اونور بخونی کلاً نمی‌فهمی چی می‌گه.

برای تنوع این‌بار از باب هشت شروع کردم.

در اندرونِ منِ خسته‌دل ندانم کیست!
که من خموشم و او در فغان و در غوغاست
.
چنین که صومعه آلوده شد ز خونِ دلم
گَرَم به باده بشویید، حق به دستِ شماست
.
ندای عشق تو دیشب در اندرون دادند
فضایِ سینهٔ حافظ هنوز پر ز صداست

نقدست سرخ‌روییِ دل با هزار درد**از تنگی کمند نه از وجه دیگرش

عاقبت منزلِ ما وادیِ خاموشان است
حالیا غلغله در گنبدِ افلاک انداز

تیکه‌کلام مشترک بین خودم و خاقانی پیدا کردم؛ «ها»

کی توان برد به خرما ز دل کس غصه/ کاستخوان غصه شده در دل خرما بیند

حس می‌کنم در دوره‌ای به سر می‌برم که باید برگردم به سهراب سپهری.

این حشمت خانم رو لطفاً بدید به من تا از میان دو نیمش کنم.

کاشکی این‌جور کارها رو سر صبح نخونی عاطفه جون.
نمی‌تونمم بذارمش کنار:))

بعد از ماه‌ها بخونمش که پسش بدم.

«واژ‌های زیادی را چشیده‌ام
عمیقاً بر این باورم که این یعنی همه‌چیز
و من نه این و نه آن هیچ‌کدام را به سرانجام نرساندم
بر این باور که همه‌ی روزهایم و همه‌ی شب‌هایم
درگیر فلاکت و مکنت این‌هاست
همانند خدایگان در برابر مردمان»

«آری ماییم همان تلاش بیهوده در رودخانه‌ای ازپیش‌تعیین‌شده
مقدر
میان درنوردیدنش تا رسیدن به دریا
در احاطه‌ی سایه‌ها»

«در آغاز همه‌اش کوری بود و ترس خار
در ترکِ پاهای لخت
ترس از درندگان تاریکی
و ما نباید که بدانیم کاین واژه در کدام کوره پرداخته شد،
واژه‌ای در گریز از مفهوم سایه:
حد فاصل میان دو گرگ و میش»

Εκκλησιάζουσες 🫠🤌🏻

تمام نشو لطفاً:٫)

داستان «سقوط کوران» از هوفمان از اون کارهای سهل‌الممتنعه. یعنی وقتی می‌فهمی نویسنده برای طرح داستانش رفته سراغ یه نقاشی معروف با خودت می‌گی: منم امتحان کنم، ولی شروع که می‌کنی، می‌مانی اندروا.

«ستوان پاسخ می‌دهد: شما را به یک سیاه‌چال تاریک می‌اندازم. نابینا در جواب می‌گوید: ای آقا، من بیست و پنج سال است در چنین سیاه‌چالی زندگی می‌کنم.»

expectations are institutionalized in such matters as sick
leave from work and medical care; they are validated by social
norms; they are functional for society as a whole; and they are
internalized, meaning that individuals regard their expectations around sickness as normal and natural.

«فرایدی حالا دیگر مثل سایه‌ی من شده است. آیا سایه‌ی ما، فقط به این دلیل که هرگز از ما جدا نمی‌شود عاشق ماست؟»